“Што такое вяртанне і куды яно можа прывесці?Няважна чыё. Вяртанне - міфічны сюжэт, яшчэ ў старажытнасці было зразумела, што яно немагчымае, ніхто не зойдзе двойчы ў тую самую раку, не перасячэ тую самую мяжу. І ўсё ж мы раз за разам выпраўляемся ў гэтую вандроўку, якая мусіла б закінуць нас ў мінулае, але нязменна прыводзіць у будучыню.

Жаданне вярнуцца ўпісанае ў чалавечае ўяўленне. Мы хочам зрабіць поўнае кола, змяя кусае свой хвост. Доўгая дарога дадому. На Ітаку. Яна і не можа быть картокай, бо тады згубіцца ўсякі сэнс. "Праз год у Мінску," - часам гаворым мы цяпер на развітанне. І я ўзыходжу ў Гародню ці ў Мінск, як раней узыходзілі ў Ерусалім - бо вяратанне і ёсць узыходжаннем на гару, з якой ты не спускалася, час цісне мацней за любы іншы цяжар. Вышыня Мінска над узроўнем мора - ад двухсот дваццаці да двухсот васьмідзесяці метраў.

Ці ёсць у мінулым хоць адзіны момант, у які я б хацела трапіць зноў?”