“குருக்ஷேத்ரத்தின் பிலங்களில் ஒன்றின் வாய் திறந்து அவன் தேரின் சகடத்தைக் கவ்வி உள்ளிழுத்துக்கொண்டது.

தேர் அசைவிழந்து மேலும் மேலும் அழுந்த கர்ணன் விஜயத்தை தேர்த்தட்டில் விட்டுவிட்டு பாய்ந்து மண்ணில் இறங்கி தேரின் சகடத்தை நோக்கி சென்றான். “ஒருகணம்தான். ஏவுக அஞ்சலிகத்தை!” என்றார் இளைய யாதவர். “அவர் படைக்கலம் இல்லாமலிருக்கிறார்” என்று அர்ஜுனன் சொன்னான். “ஆம், இதுவே அவன் புதைவுக்கணம். அவன் இதோ மீண்டுவிடுவான். ஏவுக அம்பை!” என்றார் இளைய யாதவர். “படைக்கலம் இன்றி இருக்கையிலா?” என்றான் அர்ஜுனன். “படைக்கலம் இன்றி மட்டுமே அவனை கொல்ல இயலும் என்று உணர்க… ஏவுக!” என்றார் இளைய யாதவர். “யாதவரே!” என்று அர்ஜுனன் உளமுடைந்து கூவினான். “இது என் ஆணை! கொல் அவனை. இக்கணமே கொல்!” என்றார் இளைய யாதவர்.”