“வெரியர் எல்வின் ஒரு பிரிட்டிஷ்காரர். இந்தியாவுக்கு சாதாரணமாக வந்தவர் காந்தியைச் சந்தித்தார். காந்தியின் ஒரு கேள்வி அவர் மனதில் ஆழமாகப் பதிகிறது. “வாழ்க்கையின் அல்லது பண்பாட்டின் வெற்றியை எதை வைத்து அளப்பது?” காந்தி சொன்னார் “மகிழ்ச்சியை வைத்து” என்று. பின்னர் இந்தியப் பழங்குடிகளுடன் வாழ்ந்து அவர்களின் வாழ்க்கையை ஆராயும் வெரியர் எல்வின் அந்த வரியையையே தன் கோட்பாடாக ஆக்கிக் கொண்டார். பழங்குடிகள் தங்களுக்கென்று ஒரு முழுமையான வாழ்க்கைமுறை கொண்டவர்கள். அதில் அவர்கள் மகிழ்ச்சியாகவும் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் நல்ல உடையணிகிறார்களா நல்ல வீடுகளில் வாழ்கிறார்களா என்ற கேள்வியை வைத்து அவர்களை எடை போடலாகாது. அவர்களே விரும்பினாலொழிய அவர்களின் வாழ்விடங்களையும் வாழ்க்கைமுறையையும் மாற்ற நமக்கு அதிகாரம் இல்லை. இந்தக்கொள்கை ‘எல்வின் கொள்கை’ எனப்படுகிறது.”