“تمایز حیاتی در اولویت یا نکته تاکید قرار دارد: برای وطن‌پرستان، ارزش اصلی جمهوری است و آن شیوه آزاد زندگی که جمهوری بدان رخصت می‌دهد؛ برای ملی‌گرایان اما، ارزش‌های اصلی عبارت‌اند از وحدت معنوی و فرهنگی مردم. در نوشته‌های بنیان‌گذاران ملی‌گرایان مدرن، جمهوری یا رد می‌شود یا به عنوان موضوعی که واجد اهمیت ثانوی است تلقی می‌گردد. وطن‌پرستان و ملی‌گرایان نه فقط آرمان‌های متفاوتی را به عنوان موضوعات درخور مهر و عشق ما توصیه کرده‌اند («جمهوری» در مورد وطن‌پرستان، و «ملت» به عنوان وحدتی فرهنگی و معنوی در مورد ملی‌گرایان)، بلکه به جد کوشیده‌اند انواع متفاوتی از مهر و عشق را نیز به ما تزریق یا در ما تقویت کنند. عشقی رئوف و بخشنده در مورد وطن‌پرستی و نوعی وفاداری نامشروط یا نوعی دلبستگی انحصاری و تمام و کمال در مورد ملی‌گرایان.”