“Άλλες φορές, όταν είχα έστω και την παραμικρή υποψία ότι μπορεί να υπονοούσε κάτι τέτοιο, έσπευδα κατευθείαν να αρχίσω να γκρινιάζω, να κλαψουρίζω ή να χτυπάω κάτω τις γροθιές μου, γιατί ήμουν ακόμη παιδί, μην το ξεχνάτε, και θεωρούσα, όπως κάθε παιδί, ότι και η ηπιότερη απειλή κατά της ευημερίας μου απαιτούσε επειγόντως μια άμεση, δακρύβρεχτη και θορυβώδη αντίδραση.”