“(Χίθκλιφ:) Ω, Κάθυ, είπες δεν σε νοιάζει αν υποφέρω. Κι εγώ ένα μόνο πράγμα εύχομαι και μία προσευχή κάνω, που θα την λέω και θα την ξαναλέω μέχρι η γλώσσα μου να πετρώσει. Κάθριν Ένσο είθε να μην βρεις ανάπαυση, όσο εγώ είμαι ακόμα ζωντανός. Είπες ότι εγώ σε σκότωσα. Στοίχειωσε με, λοιπόν… Μείνε μαζί μου παντοτινά, πάρε όποια μορφή θέλεις, τρέλανε με. Μόνο μη με αφήνεις σε αυτή την άβυσσο, όπου μάταια ψάχνω να σε βρω. Ω, Θεέ μου. Είναι ανείπωτο, δεν μπορώ να ζήσω χωρίς τη ζωή μου, δεν μπορώ να ζήσω χωρίς τη ψυχή μου.”