“ვერაფერი შეედრება შეცნობის იმ შოკს, ემოციის მოზღვავებას... თითქოს დენმა დაგარტყა. საქართველოში პირველად უკვე აღარ ვარ, მაგრამ აქ ყოფნის ყოველ წამს ველოლიავები. ვეფერები აქ პირველად ჩამოსვლის წუთებს - ასევე დაგემართებათ თქვენც; ვტკბები აქაური ბოლოკის პირველი ჩაკბეჩით, ალუბლის მარცვლის პირველი გემოთი; სუფრასთან პირველად მოსმენილი ქართული სიმღერით, იმ მომენტით, როცა ღვინო ყანწით პირველად შევსვი. ველოლიავები დროის იმ გაელვებას, როცა პირველად გავაცნობიერე, რომ ეს საქართველოა”