“... თქვენთან შეხვედრამ მთელი ცხოვრება შემიცვალა. გახსენებაც არ მინდა, ერთი უდარდელი ბიჭი ვიყავი... ქვეყანა ჩემი მეგონა...
- ახლა რა, შენი არ არის?
- ახლა?.. არა. - ჩაფიქრდა რუგო.
- ჰოდა, როცა შენს საკუთრებად აღარ თვლი, ვინ ხარ ახლა?
- ...პატრონი ვარ მისი!”