“شبانه‌ی 10



شبانه‌ی تُرک‌‌تازی و آتش
شبانه‌ی دهم
شبانه‌ی شهریورِ شَنگ
شبانه‌ی چشم‌های تاتاری
شبانه‌ی مغولیدن
شمشیر شمشیر
گویی
شاه‌‌دختِ سمنگان
انتقام می‌کشد از من
انتقام می‌کشد از تن
چهارنعل
بر سمندِ خورندِ خوارزم و فرارود
از صبحِ سمرقند و بخارا و نیشابور
تا صلاتِ ظهرِ شهریور
شهریورِ شَنگ
شهریورِ آتش
شمشیر شمشیر
پیش می‌آیی
با لب‌خندی بر چشم و
حسرتی بر لب

بازمی‌گردی
به شهرهای خالی‌ات
شهرهای بی‌مردمِ بی‌عشق
‌
‌
‌”