“Αν και ποιός μπορεί να συμπεράνει τη ματαιότητα ή όχι όσων διαλέγουμε κάποια συγκεκριμένη εποχή, που το πάει η ζωή με όσα ανερμήνευτα για μας φέρνει, που το πάει η ψυχή με όσα ανερμήνευτα προτιμά. Που έφταιξε η νιότη, η φλόγα του αίματος, η άγνοια και η ακράτητη φαντασία της αρχής; Ποιός να το πει με σοφία και στα σίγουρα; Ποιός εκ των προτέρων γνωρίζει; Ας είμαστε επιεικείς με τον περασμένο εαυτό μας. Ας είμαστε καλοί με το παρελθόν. Επιείκεια και υπομονή με τα περασμένα, δεν είναι μόνο για τα τωρινά, τα αναμενόμενα η καρτερία, είναι και για όσα έγιναν. Το έλεος!”