“Τι αξία έχει να συναντάς, και να κοιτάς, και να ακούς προσεκτικά κάθε άλλον πρωτού βγάλεις ακραίες καταδίκες, χαζές αθωώσεις και συμπεράσματα. Πρωτού κι εσύ αυτοκαταδικαστείς από ανακρίβεια. Να διαβάζεις το πρόσωπο, τον ήχο, την αναπνοή του, να αφηνεσαι λίγο στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Οι πράξεις που κρίνεις δεν αρκούν για να κρίνεις, δεν στέκουν ξέχωρα από τον χαρακτήρα, την προσωπικότητα που τις πράττει, από την εποχή.”