“Μη ρωτάει, μην τον ρωτήσει γιατί της φέρθηκε έτσι σιχαμένα, απάνθρωπα, διεστραμμένα, εγκληματικά, δειλά. Γιατί έτσι τελικά φέρθηκε στον ιδιο τον εαυτό του, θα μπορούσε να της πει. Θα απαντήσει με λίγα λόγια, φέρθηκε όπως φέρθηκε γιατί ήταν άθλιος, άρρωστος από βάρβαρο εγωισμό. Μόνο μπροστά του προσπαθούσε να βλέπει, μόνο το εδώ και το τώρα και το μπροστά, οι κολακευτικές βιτρίνες, οι επιτυχίες και τα χειροκροτήματα ήταν εξαρχής το θανάσιμο αμάρτημά του.”