“Ժամանակներն անհասկանալի ու շատ բարդ են: Եվ այս ժամանակներում, որպեսզի բարին պահպանվի, հարկավոր է երեխաներին սովորեցնել ամեն ինչ տես­նել ճիշտ այնպես, ինչպես որ այն կա` իր դաժա­նու­թյուն­­­ներով, խաբկանքներով, անիմաստությամբ, ստո­րու­­թյուններով: Եվ միայն փորձությունների միջով անց­նե­լուց հետո բարին, խիղճը, ճշմարտությունը, գաղա­փարը և մարդկային մյուս բարեմասնությունները կարժեքավոր­վեն: Թե չէ խաղալ հանուն խաղի ստո­րություն է: Մեր օրերում բարին երբեմն այնքան թույլ է, որ նույնիսկ ամենաթեթև քամուց սկսում է մրսել, դողալ, մահու չափ հիվանդանալ, ջերմել, անգամ մեռնել: Ապ­րում ես ու չկաս: Բոլորի հետ քնում, արթնանում, աշխատում ես, բայց քո գոյությունը փուչ է, անէություն: Իսկ փրկու­թյունը միակն է այսօր. քաշվես ինքդ քո պատյանի մեջ ու ամեն կերպ պահպանես էությունդ, թե չէ որ տեղն իմացան, որ գլխի ընկան՝ այնտեղ «ավե­լորդություն» կա, կպոկեն ու իրենց ցեխոտված ոտքերի տակ տրո­րելով կոչնչացնեն:”