“Սկզբից լավություն ես անում իբր անշահախնդիր, հետո լավություն ես անում լավության դիմաց, հետո դիմացինիդ հասկացնում ես, որ վատություն չես ուզում անել՝ անկախ նրանից՝ դու դա կարո՞ղ ես, թե՞ ոչ, և դա նրա համար դառնում է լավություն:”