“Սուտը մեր գլխավերևում արևի փոխարեն մեզ պահում-պահպանում է, ջերմացնում, իշխանություն և փառք պարգևում: Սուտը չեն հնարել, այդ սուտն է մեզ հնարել: Նա մեզ թելադրել է ստրկանալ: Մենք ուրախ ենք, որ կարողանում ենք նրա պաշտպանությանն ապավինել: Սուտը հրաշքներ չի գործում, բայց հանուն ստի մենք ինչ տեսակի «հրաշք» ասես չենք գործում, ինչ տեսակի հրաշք ասես չենք հնարում, անգամ պատ­րաստ ենք հանուն այդ ստի զոհվելու, հանուն այդ ստի զոհաբերելու ամեն ինչ։ Եվ դա դառնում է ապրելու հիմնական իմաստը:”