“پس از ده سال تنهائی، اعصابش تمددی می‌یافت. این نامه برای قلبش که تشنه‌ی محبت بود مژده‌ی رستاخیز می‌آورد. محبت! .. گمان می‌کرد که دیگر از آن دست شسته‌ است؛ و ناچار یاد گرفته‌ بود که از آن چشم بپوشد! اما امروز حس می‌کرد چه‌قدر بدان نیاز داشت، و چه مایه عشق در وجودش انباشته شده‌بود.”