“سیاست روز کیاست بزرگان روزگار تو را نمی‌پذیرند، مگر این که اونی نباشی که هستی و اونی باشی که نیستی! بفهم چه می‌گویم! تو اگر پهلوان پایتخت بشوی و صاحب بازوبند، یعنی پهلوان درباری و پهلوان دربار یعنی چه؟ یعنی حافظ تاج و حافظ تخت! شاطرِ شاه و قاطرِ دربار! به ظاهر اهل روزه و نماز، در باطن شیر و پلنگ و گراز! مخالف کُش و موافق نواز! اما تو بله قربان بلد نیستی! تو تملق و چاپلوسی بلد نیستی! تو اول می‌پرسی بعد می‌کشی، در صورتی که باید اول بکشی و هرگز نپرسی! تو یک کُرد ساده‌دل پُر زوری و زور کافی نیست و باید هم از دیوار بالا رفتن بلد باشی و هم بی سر و صدا خفه کردن کسانی که شاه و شاهزاده‌ها و شازده‌ها می‌خواهند! تو پدر سوخته شنیدن را تحمل نمی‌کنی و بلد نیستی بشنوی و لبخند بزنی و با تواضع و فروتنی عقب بکشی!”