“Μάριον: Πολλές φορές εγώ σκεφτόμουν πώς θα ήταν αν για όλες τις λέξεις με θετικό πρόσημο αποφασίζαμε στο εξής να χρησιμοποιούμε μόνο υγρά ή ένρινα σύμφωνα και με τραβηγμένα χείλη φωνήεντα για να τις περιγράψουμε και αντίστοιχα πώς θα ήταν αν για όλες τις λέξεις με αρνητικό πρόσημο, αρνητική χροιά, χρησιμοποιούσαμε αποκλειστικά ουρανικά ή χειλικά φωνήεντα. Να λέγαμε για παράδειγμα λάμα, μάνα, νέρα, νίλι για τη χαρά και πούβου, φοβο, κούχο, γόκου για τη θλίψη. Για να μας ήταν όλα πιο ξεκάθαρα νομίζω εγώ και να μην τα μπερδεύαμε μεταξύ τους. να είχε πάντα η χαρά φωνή και η θλίψη ησυχία.
Σάντερς: Κάνετε αυτές τις σκέψεις κατά τους θερινούς ή τους χειμερινούς μήνες δις Γοάιτ;”