“Љубовта не е математика во која само се собира, се дели или одзема. Таа е веќе собрана на едно исто место и во едно исто чувство. Барем кај мене е така. Оттука, ако нешто умира кај него, кај мене е веќе мртво. Зашто да не ја примаш туѓата болка и како своја, значи да не веруваш дека некого го боли. А него знам дека го боли. И којзнае таа болка низ што го провира и преведува. И каков свет му покажува. Не е човекот тегла слатко од смокви, па да видиш што се случува во него.”