“რომ გეკითხათ, ბედნიერება რა არისო, პირზე მომდგარ სიცილს ხელით შეიკავებდა, რაც შეეძლო სერიოზულ გამომეტყველებას მიიღებდა და იტყოდა:
- ჩემთვის - ოთხი კედელი, საწერი მაგიდა და სიჩუმე, სხვებისათვის კი... რა ვიცი, ყველას თავისი ბედნიერება აქვს, თავისი ნატვრა, ზოგჯერ ისეთი რამესიც, რასაც არ ქმნის სამყარო. ერთი ღრუბლის ქულებს აქანდაკებს ცაზე, მეორე ნიავს იჭერს მინდორში. ზოგი სველი ზღვის ნაჭერს ნატრობს, ზოგიც ოცნებობს, ნეტავი მთვარე სულ სავსე იყოს ან ცალი რქა ჰქონდესო. ისეთებიც არიან, ფიქრის გარეშე რომ უნდათ იფიქრონ ან არსებობის გარეშე იარსებონ... რას გაიგებ ვის რა უნდა!..”