“ด๊อกเตอร์เปเรย์ราครับ, ชายผอมเตี้ยพูด, อย่าบังคับให้ผมต้องใช้ปืนเลยนะครับ ผมอยากยิงปืนกรอกปากคุณเหลือเกินแล้ว หรือไม่ก็หัวใจ ซึ่งเป็นจุดอ่อนของคุณ แต่ผมไม่ทำเพราะเราไม่ต้องการให้มีใครตายที่นี่ เรามานี่เพียงเพื่อจะสั่งสอนเรื่องความรักชาติ คุณก็เหมือนกันครับ มีความรักชาติหน่อยก็จะดี เห็นในหนังสือพิมพ์ของคุณเอาแต่พิมพ์งานของนักเขียนฝรั่งเศส. เปเรย์รายืนยันว่าเขากลับไปนั่งแล้วพูดว่ามีแต่นักเขียนฝรั่งเศสเท่านั้นที่แสดงความกล้าหาญในช่วงเวลาเช่นนี้. ขอผมบอกคุณหน่อยเถอะครับว่าพวกนักเขียนฝรั่งเศสนั่นมันระยำ, ชายผอมเตี้ยว่า, น่าจะยิงทิ้งให้หมด ตายแล้วก็ฉี่ราด. คุณเป็นคนหยาบคาย, เปเรย์ราว่า. หยาบคายแต่ว่ารักชาติครับ, ชายผู้นั้นตอบ, ผมไม่เหมือนคุณครับ ด๊อกเตอร์เปเรย์รา ที่หาแนวร่วมจากนักเขียนฝรั่งเศส.”