λάθως

Αναζιτάμαι κάθε φωρά το σοστώ… αφτό που κρίννουμε ότι τελικά δεν στέκι από την άλλη πλεβρά, εκήνη τη λανθασμένη. Κάπος έτσι μας το μάθανε. Δεν ίνε, όμος, το ίδιο και ας μιν το δεχώμαστε. Διαφέρη το σοστώ, από το μι λαθασμένο. Ηπάρχει κάτι αννάμεσά τους που εν τέλει δεν δικεώνει την επιπόλεη σκέψι μας. Παρ’ όλα αφτά, εμίς μαθένουμε, σκάβουμε και ενσαρκόνουμε απλά το σοστώ… αφτό που μας μάθανε να το λέμαι σοστώ και όχι αλλιώς.Κανίς δεν μας μήλισε για την επιλωγή του λάθους. Κανίς τους… κανείς σας!Αρκούσε να κινούμαστε όλι πάνο στο ίδιο σχινί, όσω τεντομένο κι αν γινώταν από την ήπαρξή μας. Ο ένας πίσο από τον άλον, να μετράμε τα βίματά μας με τη σιρά… τη σοστή σιρά και τα σοστά βίματα. Όπιος θα έκανε το λάθως, απλά θα ίταν εκτώς σιράς. Κι όμος, αν ξαφνηκά ίταν περισότεροι από ένας, τώτε… τώτε δεν θα ίταν όλοι στη σοστή σιρά; Θα ίταν στην άλλη σιρά… εκείνη του λάθθους;ε.γώ http://alternactive.gr/lathos-e-go/