قدیمی نویسی

ما قدیمی نویسیم ، البته مورد اقبال ناشران و جشنواره های ادبی قرار می گیرد اما نه مورد اقبال مردم. اینکه تیراژ کتاب داستان پایین است بخاطر قدیمی نویسی ماست. این صرفا بخاطر تغییر در فناوری چاپ نیست که کسی نسخه فیزیکی نخرد چرا که حتی در ترکیه نیز تیراژ کتاب بسیار بسیار بالاتر از ایران است، غرب که جای خود دارد، بلکه بخاطر قدیمی نویسی است، کدخدای ده و قلندر و طاعون ...تاریخ مصرف گذشته است، باید حرف جدید از دل واقعیتهای روز ساخت. بقول خورخه لوییس بورخس گذشته را با نیازهای جدید خواند...متاسفانه ما در آن گذشته‌نویسی هم، نه سراغ سرشاری، بلکه سراغ نکبت رفتیم. به روستای شرق کویری 'کلیدر'، نه روستاهای سرسبز پرمحصول غرب ایران. در نقدی که ویلیام هنوی شرق‌شناس بر این داستان طولانی (کلیدر) نوشت گفت این داستان چنان زندگی چوپانی را عقب افتاده و طاعون زده نشان داده که انسان غربی نمی تواند با آن ارتباط برقرار کند. این عمومیت یافت و وارد عرصه فیلم هم شد مثلا کارگردان مشهور از 'باد جن' در لابلای نخلهای جنوب مستند می‌ساخت ، اما هرگز از خود نخلها که در آستانه انقراض است فیلمی ساخته نشد