The lost ones Quotes

“The inspection once completed it is usual to put everything carefully back in place as far as possible. It is enjoined by a certain ethics not to do unto others what coming from them might give offence.”
― Samuel Beckett, The lost ones

“For the climber averse to avoidable acrobatics a given niche may lie so many paces or meters to east or west of the woman vanquished without of course his naming her thus or otherwise even in his thoughts.”
― Samuel Beckett, The lost ones

“Press and gloom make recognition difficult. Man and wife are strangers two paces apart to mention only this most intimate of all bonds. Let them move on till they are close enough to touch and then without pausing on their way exchange a look. If they recognize each other it does not appear. Whatever it is they are searching for it is not that.”
― Samuel Beckett, The lost ones

“A instant of fraternity. But outside their explosions of violence this sentiment is as foreign to them as butterflies. And this owing not so much to want of heart or intelligence as to the ideal preying on one and all. So much for the inviolable zenith where for amateurs of myth lies hidden a way out to earth and sky.”
― Samuel Beckett, The lost ones

“Trzeba również uwzględnić wpływ klimatu na duszę. Choć cierpi ona z pewnością w mniejszym stopniu niż skóra, której systemy obronne od potu po gęsią skórkę są pod ciągłym ostrzałem. Niemniej broni się ona, słabo, ale z honorem, w porównaniu z oczami, o których z najlepszą wolą nie powie się nic innego, jak tylko że wysiłek przyprawia je o ślepotę. Bo same na swój sposób będąc rodzajem skóry, jeżeli się pominie ich płyny i powieki, mają więcej niż tylko jednego przeciwnika. Wysuszenie powłoki odbiera nagości wdzięk, zmienia różowość w szarość i sprawia, że ciała miast plaskać, gdy się ze sobą ścierają, szeleszczą jak pokrzywy. Dotknięte tym zwyrodnieniem są nawet błony śluzowe, co byłoby bez znaczenia, gdyby nie przeszkadzało w uprawianiu miłości. Aczkolwiek w niewielkim stopniu, jako że bardzo rzadko zdarza się w walcu erekcja. Niemniej zdarza się czasem, co prowadzi do bardziej lub mniej udanej próby wejścia w najbliższy otwór. W myśl praw prawdopodobieństwa łączą się w taki sposób, nie zdając sobie sprawy, nawet pary małżeńskie. Niesamowity jest widok bolesnych i próżnych zmagań, przeciągających się znacznie ponad miarę dostępną najsprawniejszym kochankom igrającym w sypialni. A wszystko to dlatego, że każdy i każda wie, jak rzadka to okazja i raczej niepowtarzalna. Lecz i oni, gdy tylko pulsowanie ustaje, zamierają w bezruchu, w pozycjach, bywa nieraz, zgoła nieprzyzwoitych, póki kryzys nie minie. W chwili tej jeszcze bardziej niesamowite są oczy, gdyby je tylko było choć trochę lepiej widać, zazwyczaj rozbiegane, a oto nagle zastygłe, utkwione w pustce lub w czymś od dawna znienawidzonym, jak choćby w innych oczach, i topiąc w sobie spojrzenia, zamiast uciekać z nimi. Przerwy te następują w nieregularnych odstępach, na tyle jednak długich, że takim jak ci, bez pamięci, każda wydaje się pierwszą. I stąd za każdym razem reakcja na nią tak silna, jak byłby to koniec świata, i to samo chwilowe zdumienie, kiedy mija, a oni we wznowionej podwójnej nawałnicy znów zaczynają szukać, ani nie czując ulgi, ani nawet zawodu.”
― Samuel Beckett, The lost ones

“None looks within himself where none can be.”
― Samuel Beckett, The lost ones