Van weerzin naar weer zin Quotes

“In romantische films begint er een muziekje op het moment dat de minieme knopjes van het vestje van de vrouw één voor één worden opengemaakt en dat stopt pas wanneer ze elkaar na de pauzevrije seks gelukzalig aankijken. Het besef, de acceptatie, dat seks niet altijd zo’n rechte lijn is en ook niet hoeft te zijn, heeft me heel erg geholpen. Er is niets verpest als je tussendoor iets wil zeggen, als er iets misgaat, als je in de lach schiet, als je toch even uit de flow raakt.”
― Carlie van Tongeren, Van weerzin naar weer zin

“Wat we kunnen stellen is het volgende: wanneer iemand iets overkomt wat te groot is om in één keer te bevatten, dan hebben de hersenen meerdere trucjes om ermee te dealen. Ze schakelen over naar bevriezen in de situatie, of naar vechten of vluchten. Bij seksuele gebeurtenissen bevriezen mensen vaker. Dat op zichzelf is al heel naar om te ervaren. Als je weet dat je hersenen dat onder bepaalde omstandigheden kunnen doen, kun je je kwetsbaar gaan voelen. Je vermijd situaties waarin dat weer zou kunnen gebeuren. Dit is een negatief en ongewenst effect. Met traumabehandeling zorg je ervoor dat mensen daarmee stoppen. Je gaat je fijner voelen als je veilig situaties niet als onveilig gaat bestempelen door aldoor op je hoede te zijn.”
― Ingeborg Timmerman, Van weerzin naar weer zin

“Als therapeut zijn we niet per se gericht op het omhoog halen van alle negatieve ervaringen, maar in het proces zien we wel dat er ruimte komt om deze naar boven te laten komen. Uit onderzoek naar het effect van traumabehandeling weten we dat het naar boven laten komen van negatieve situaties en de gevoelens die ermee te maken hebben, goed werkt voor het herstel. Sterker nog, we weten dat wanneer mensen proberen te vermijden dat alle shit aan de oppervlakte komt, ze klachten houden. Alsof het zenuwstelsel weet dat er nog iets zit wat niet klopt.”
― Ingeborg Timmerman, Van weerzin naar weer zin

“Als de angst om de nare herinnering toe te laten vermindert, komt er ook vaak meer gevoel terug. Dan kan iemand weer in contact komen met de nare gevoelens die hoorden bij de nare gebeurtenis: angst, overweldiging, met stomheid geslagen, geen idee hoelang het duurt, walging, braakneigingen, brandende schaamte, verloren gevoel, wanhoop. Alles was erop gericht om dit niet te voelen. Het doorleven van deze afgesplitste gevoelens is enorm belastend. Het is niet voor niets dat mensen dat proberen tegen te houden. Ik heb het vaak meegemaakt en bewonder mijn cliënten voor de moed en de vastberadenheid die ze hebben om het wel te doen.”
― Ingeborg Timmerman, Van weerzin naar weer zin

“Bij nare seksuele ervaringen zien we eigenlijk altijd dat schaamte en schuldgevoelens zo overweldigend zijn dat de negatieve ervaring geblokkeerd wordt. Het hele systeem is erop gericht om te doen alsof het niet gebeurd is. Dat betekent niet dat de ervaringen ‘vergeten’ zijn. Op het moment dat iemand zich weer bewust wordt van de ervaring, is diegene nooit echt verbaasd. Het is nooit volledig nieuwe informatie die naar boven komt. Doordat de herinneringen weer zichtbaar worden kan iemand zich wel afvragen: ‘Ik weet niet of het echt gebeurd is of dat ik het nu verzin…”
― Ingeborg Timmerman, Van weerzin naar weer zin

“Wanneer je woorden geeft aan je gevoelens die met negatieve ervaringen te maken hebben, worden die emoties eerst heviger voelbaar. (…) Als je dat zo sterk kunt voelen, betekent het niet dat jij slecht was. Het betekent wel dat de gebeurtenis(sen) en de bijbehorende emoties naar waren. Het betekent ook dat je ze niet wilde. Het kunnen verdragen van dat gevoel, zonder het weg te moeten maken, geeft aan dat je verder komt. Let wel: wanneer de hevigheid van je emoties minder wordt, betekent het niet dat de ervaring niet erg was. Het betekent ook niet dat je de ander wilt vergeven.”
― Ingeborg Timmerman, Van weerzin naar weer zin

“Als je iets meemaakt wat te groot en te naar is om in één keer te verwerken, slaat je brein de ervaring in delen op. De emoties, beelden, gedachten, geluiden en lichamelijke gewaarwordingen worden versnipperd, zodat je kunt blijven reageren en niet overspoeld raakt.”
― Ingeborg Timmerman, Van weerzin naar weer zin

“Je gedachten over de aanranding/verkrachting geven je een onveilig gevoel. Ook gedachten over wat er voor naars in de toekomst zou kunnen gebeuren, ontregelen het brein. Deze gedachten over het verleden en negatieve scenario’s voor de toekomst maken dat je in het hier en nu gaat voelen dat er gevaar dreigt, terwijl dat niet zo is. Je brein heeft de indruk dat het jou moet beschermen tegen mogelijk onheil en ziet erotiek en sensualiteit met een gewenste partner ook als een bron van gevaar.”
― Ingeborg Timmerman, Van weerzin naar weer zin

“Juist deze paniekreactie geeft aan dat de herinnering aan het trauma nog heel veel lading heeft. Als iemand er rustig, wel met gevoel, en zonder te dissociëren, op terug kan kijken, dan is de gebeurtenis goed verwerkt. Het komt voor dat mensen de herinnering aan de negatieve seksuele ervaring volledig weten te blokkeren, zonder dat er iets van verwerking plaatsvindt. (…) Het lichaam vertelt als het ware als eerste dat er iets is weggestopt. Door een directe vraag kan ze zich meer bewust worden van haar emoties hierover. Ook andere triggers (…) kunnen dergelijke herinneringen weer naar boven doen komen. Het is dan niet alsof mensen het niet wisten; als de ervaring naar boven komt, is dat geen volledig nieuwe informatie. Ze wist alleen niet meer dat die informatie er zat.”
― Ingeborg Timmerman, Van weerzin naar weer zin

“Als er niets was gebeurd wat je weg moest drukken, had je ook nergens last van. En als je jezelf de kans had gegeven om wel te voelen hoe naar je het vond, was het misschien ook te behappen. Maar dat lukte niet. Want je werd overspoeld door alles wat er te voelen was en misschien had je door andere gebeurtenissen in je leven al geleerd om over je nare gevoelens heen te stappen. Met heel veel situaties kun je daar ook prima mee wegkomen. Behalve bij seks.”
― Ingeborg Timmerman, Van weerzin naar weer zin

“Juist deze paniekreactie geeft aan dat de herinnering aan het trauma nog heel veel lading heeft. Als iemand er rustig, wel met gevoel, en zonder te discussiëren, op terug kan kijken, dan is de gebeurtenis goed verwerkt. Het komt voor dat mensen de herinnering aan de negatieve seksuele ervaring volledig weten te blokkeren, zonder dat er iets van verwerking plaatsvindt. (…) Het lichaam vertelt als het ware als eerste dat er iets is weggestopt. Door een directe vraag kan ze zich meer bewust worden van haar emoties hierover. Ook andere triggers(…) kunnen dergelijke herinneringen weer naar boven doen komen. Het is dan niet alsof mensen het niet wisten; als de ervaring naar boven komt, is dat geen volledig nieuwe informatie. Ze wist alleen niet meer dat die informatie er zat.”
― Ingeborg Timmerman, Van weerzin naar weer zin

“Als er niet was gebeurd wat je weg moest drukken, had je ook nergens last van. En als je jezelf de kans had gegeven om wel te voelen hoe naar je het vond, was het misschien ook te behappen. Maar dat lukte niet. Want je werd overspoeld door alles wat er te voelen was en misschien had je door andere gebeurtenissen in je leven al geleerd om over je nare gevoelens heen te stappen. Met heel veel situaties kun je daar ook prima mee wegkomen. Behalve bij seks.”
― Ingeborg Timmerman, Van weerzin naar weer zin

“Haar gevoelens en gedachten over wat zij ervaarde tijdens het incident werden weggedrukt en overschaduwd door gedachten die rationeel en oordelend waren: je stelt je aan, je maakt het groter dan het is. Deze discussie is voor velen bekend. Aan de ene kant van de deur klopt dan de angst, afkeer, weerzin, overweldiging en aan de andere kant van de deur staat de kritische kant, die alles probeert te beteugelen: zo erg was het niet. (…) Het wegstoppen van de ernst van de situatie helpt om het leven weer op te kunnen pakken.”
― Ingeborg Timmerman, Van weerzin naar weer zin

“Vaak lukt het dan wel om te zien dat degene die de seksualiteit opdringt en zich niet realiseert dat de andere daar absoluut niet op zit te wachten, de ander forceert. En dat dit ongewenst is. Ongewenst seksueel gedrag is verkeerd. Altijd.”
― Ingeborg Timmerman, Van weerzin naar weer zin

“Wat maakt nu dat iets als traumatisch wordt ervaren? Bij een trauma merken we dat terugkijken op de gebeurtenis zo overspoelend is dat iemand weer in een overlevingsstand schiet: bevriezen, wegvluchten (dissociëren; mentaal vluchten) of agressief worden. Dan noemen we ook wel een flashback of herbeleving. Het voelt alsof de nare gebeurtenis weer plaatsvindt. Hierdoor ontstaat angst voor de herinnering zelf (…) Daardoor stopt die persoon de herinnering weg.”
― Ingeborg Timmerman, Van weerzin naar weer zin

“De meeste mensen houden aanvankelijk hun mond over de negatieve seksuele ervaring. Vele willen zelf ook doen alsof die niet heeft plaatsgevonden. Jongeren onthullen het feit dat ze verkracht zijn pas na meer dan twintig weken.”
― Ingeborg Timmerman, Van weerzin naar weer zin

“Omdat er zoveel te voelen is, zien we vaak dat mensen zich van deze gevoelens afsluiten. Gek genoeg is dat ‘makkelijker’ dan het toelaten van alle gevoelens. Je bijt nog liever je tong af dan dat je bijvoorbeeld vertelt dat die aardige coach je heeft betast. Je brein vindt het schijnbaar eenvoudiger om iets negatiefs over jezelf te vinden, dan over de ander. Dit heeft te maken met de menselijke behoefte om controle te krijgen over dit soort situaties. Als je het beeld van die aardige coach intact laat, kun je blijven ontkennen dat er iets ergs is gebeurd. Dat er iets ergs is gebeurd, voel je alleen maar op momenten dat je met jezelf worstelt, niet op het moment dat je weer op het sportveld staat en wordt toegejuicht door de coach. Bijzonder genoeg kan de negatieve ervaring er tegelijkertijd ‘zijn’ en ‘niet zijn’. Er bestaan twee waarheden en hierdoor raak je verward. Op een moment dat je weer beseft dat de negatieve ervaring echt heeft plaatsgevonden, kun je gaan gloeien van emotie en overspoeld worden door een vies gevoel, schaamte, boosheid, onbegrip. Deze overspoeling voelt zo naar dat je dat gevoel zo snel mogelijk wilt wegstoppen. Doordat je dit wilt, kun je een ervaring niet goed verwerken. Durf je alles juist wel te voelen, dan worden de emoties op een gegeven moment minder overspoelend en kan verwerking gaan plaatsvinden.”
― Ingeborg Timmerman, Van weerzin naar weer zin

“Het zou realistisch zijn om over jezelf te denken: ‘Ik heb pech dat ik deze ervaring heb meegemaakt, het zegt niets over mij. Het zegt niet dat ik me te uitdagend of truttig heb gekleed, het zegt niet dat ik niet mag flirten, het zegt niet dat ik eruitzie als iemand over wie je heen kunt walsen…’ De mensen die ik in mijn praktijk zie, denken veelal juiste tegenovergestelde. Het is opvallend dat veel gedachten gaan over schuld en schaamte: ‘Wat stom van mij dat ik ben meegegaan, ik had nooit… Als ik niet had gedanst, als ik dat niet had gezegd…’ Alsof jij zelf de situatie hebt gecreëerd waarin het misbruik kon plaatsvinden. Alsof jij verantwoordelijk was. Maar: als jij had geweten dat je je na deze situatie zo akelig zou voelen, dan had je je er toch nooit in begeven?”
― Ingeborg Timmerman, Van weerzin naar weer zin

“Opvallend genoeg geven de meeste mensen die het overkomt eerst zichzelf de schuld. Misschien komt dat doordat je bij een grensoverschrijding zelf geen keuze voelt. Er wordt al lichamelijk contact gemaakt voordat je kunt bedenken of je ‘ja’ of ‘nee’ voelt. De ander zoekt geen afstemming met je over de aanrakingen, ze worden je opgedrongen. Het feit dat jou iets overkomt waar je niet voor kiest, maakt je misschien eerst boos op jezelf: ‘Hoezo heb ik geen ‘nee’ gezegd? Ik kan toch zeggen dat ik iets niet wil?’ De boosheid naar jezelf zorgt ervoor dat je niet boos wordt op de ander, terwijl die ander je wel in de positie heeft gebracht waarin je geen stem meer had.”
― Ingeborg Timmerman, Van weerzin naar weer zin

“Het dissociëren wordt een manier om het te ondergaan, zonder precies te weten wat je ondergaat. Het is een perfecte manier van onze hersenen om de meest nare ervaringen te kunnen doorstaan. Achteraf komen mensen erachter dat de negatieve ervaringen toch ergens in het brein liggen opgeslagen, in losse flarden; de beelden, de gevoelens, de geluiden. Het is soms een hele klus om er weer een geheel van te maken.”
― Ingeborg Timmerman, Van weerzin naar weer zin

“Bij een overweldigende negatieve ervaring zien we vaak dat degene die het overkomt bevriest. De hersenen schakelen over op de overlevingstand: bevriezen, vechten of vluchten. Bij seksueel negatieve ervaringen gaan de hersenen vaker in de bevriezingstand. Je hebt geen woorden meer, je bent willoos en verstijft. Niet alleen de seksuele handeling, maar ook de reactie van je hersenen – het bevriezen – is overweldigend. Omdat je je niet verweert, kun je achteraf het idee krijgen dat je hebt ingestemd met wat er gebeurd is, of kun je jezelf verwijten dat je niet hebt geschreeuwd of geen hulp hebt ingroepen. Veel slachtoffers vragen zich naderhand af waarom ze geen ‘nee’ konden zeggen.”
― Ingeborg Timmerman, Van weerzin naar weer zin

“Ik denk dat je dingen zo goed kunt wegdrukken dat het zelfs voor jezelf een tijd lang lijkt alsof ze nooit zijn gebeurd. Alleen lukt dat niet voor eeuwig. Beelden (…) kwamen zeker wel eens bovendrijven en mij reactie daarop was om ze meteen weer weg te duwen.”
― Carlie van Tongeren, Van weerzin naar weer zin