Wildevrouw Quotes

“Wie onder geschenken wordt bedolven, verleert de kunst van de dankbaarheid.”
― Jeroen Olyslaegers, Wildevrouw

“Ge denkt immers dat ge vanalles begrijpt en hoe ouder ge wordt, hoe meer ge dat denkt. Maar keer op keer vergist ge u, zowel nu als toen. Ge vergist u voortdurend in de mens, in zowel uzelf als elk ander.”
― Jeroen Olyslaegers, Wildevrouw

“Dat was me vanaf het begin opgevallen: mensen die andere mensen troostten hadden het meestal over zichzelf. De ergste van die zogenaamde bekommerden vonden dat ik mijn zonden moest bekennen, zodat de duisternis ophield, en ik het Licht mocht verwelkomen. Daar had ik van kunnen beginnen janken uit colère. Zonden, welke zonden? Waar waren die schulden van me? Wat had ik verkeerd gedaan? Had ik iemand kapotgemaakt? Of iemand onteerd? Had ik mezelf beschaamd door het met de Gehoornde op een akkoord te gooien? Nee! Niks van dit alles. Maar zulke woedende vragen waren onwelkom. Dat hoorde niemand graag. En dan gebeurde het dat ik tijdens zulke gesprekken overwoog om op te houden met de rol van waard te spelen en als een heremiet, verscholen onder een kapmantel, door straten te dwalen zonder bezit, zonder toekomst en vooral zonder mensen in mijn buurt.”
― Jeroen Olyslaegers, Wildevrouw

“Ge houdt het leven en de pijn niet op afstand met een citaat of een wassen masker. [...] Soms gebeurt er zoveel tegelijkertijd dat ge het niet kunt vatten, laat staan aanvaarden.”
― Jeroen Olyslaegers, Wildevrouw