Wenst Quotes

“Het was dan alsof zijn pop barstte en hij zijn vleugels ontvouwde en als een engel van de wereld opsteeg - nee, geen engel van licht, geen engel van vuur, geen hemeling, alsjeblieft niet, maar een donkere, een met de kleur van de aarde en vochtige dode bladeren, en et vleugels (...) en ogen grijs als mist met de ondoorgrondelijkheid van de hemel, ook wanneer de zon schuilging en nevel was opgekomen.
Tot hij in zijn visioen boven zichzelf uitsteeg en zichzelf achterliet op het veld, een vervloekte, een in de steek gelatene, een worm die gaten en kuilen in de aarde groef tot hij er voorgoed in zou blijven.”
― Allard Schröder, Wenst