“Met haar rug tegen de muur gedrukt liet ze zich op de grond glijden. Minutenlang zat ze daar, ontdaan, met haar hoofd op haar knieën. De druppels uit de sproeikop spatten op haar rug uiteens als verwijtende vingers die haar bestraffend aanporden: onhandige koe... onhandige koe...”
―
Helen Vreeswijk,
Loverboys