De grenzen van mijn taal Quotes

“amerikalı şair jane canyon, melankoliyle dertleşme adlı şiirinin sonunda bir haziran sabahını anlatır. sabah karşı dörtte uyanır. ardıç kuşu ötmeye başlar ve içi basit bir memnuniyet duygusuyla dolar. şiirdeki ordinary contentmentla, depresyonla baş etmek zorunda olmayan, devamlı olarak hep daha fazla çaba göstermesi gerekmeyen olağan ferahlık duygusundaki normal insanların duyduğu hoşnutluğu kastettiğini biliyorum. kuşun hızlı atan kalbi ve parlak küçük gözleri her şeyi yoluna koyar. peki neden daha önce ona acı vermiştir. fırtına aniden başladığı gibi yine bir anda son bulur. tekrar eden depresyonların kötü tarafı tehdidin hep var olmasıdır. kalıntılar hep kalır. donduktan sonra buz kalıntılarının suyun üzerinde kalması gibi. bazen bir anda sebepsiz yere her şey iyi gelir. geri kalanını kabul etmeye çalışmalısın. kabul etmek derken, hicvi çözüm aramamak ve öylece oturup beklemeyi kastetmiyorum. önemli olan metanetli olmak ve kaderini mümkün olduğunca dünya ile bir araya getirmeye çalışmaktır.”
― Eva Meijer, De grenzen van mijn taal

“bağımsız ve özerk olmak, bağımlı olmaktan daha iyidir. ancak bu görüntü yanıltıcıdır. hepimiz belirli ilişkiler içine doğarız ve hayatımız boyunca değişik şekillerde bu ilişkilere bağımlı olarak yaşarız. başkalarıyla kurduğumuz ilişkilerde onlar da bize bağımlı olurlar. ebeveyn çocuk ilişkisi bağımlı ilişkiye verilebilecek en iyi örnektir. genel olarak çeşitli şekillerde birbirimize yaslanırız. mesela arkadaşlarımıza. onlarla sohbet etmek farklı konularda fikir alışverişinde bulunmak, bazı konuları değerlendirmek ya da birlikte gülmek eğlenmek için ihtiyaç duyarız. yazarların redaktörlere onların eleştirel yaklaşımına ihtiyacı vardır. akademik felsefecilerin çalışmalarını değerlendirmek için meslektaşlarına ihtiyaçları vardır. depresyondaki kişi daha fazla çevresine yaslanma ihtiyacı hisseder. bunlar ev doktoru, psikiyatr, eş, ilaç, arkadaş, köpek olabilir ama bu da geçer. roller değişir ve sonra yaslanılan kişi o olur. bağımsızlık aşama aşama gelir. her bireyde farklıdır ve hayatın içinde değişiklikler gösterir. herkes hayata bebek olarak başlar. ayrıca belli bir ölçüde de bağımlı olmakta bir mahsur yoktur. ilişkilerde zenginlik kaynağıdır. birisini sevmek, kaderini ona bağlamak, ona ve onun nasıl olduğuna kısmen bağlı olmana yol açar. onun mutluluğu kısmen senin de mutluluğun olur. bundan kaçınmak çorak ve soğuk bir hayat anlamına gelir.”
― Eva Meijer, De grenzen van mijn taal