Masallarla Yola Çık Quotes

“Oynama Zamanı: Hikaye Anlatma Zamanı
Harikalar Diyarı'nı kırk masalla gezdin. Şimdi anlatma sırası sende. Bu gece hikaye anlatma vakti. Bu gece bir mum ya da bir ateş yak, minderleri yerleştir, aileni topla, birkaç ya da bir sürü arkadaşını davet et. Bir kafenin masasında, arabada, evin salonunda ya da bir parkta piknik sırasında masallar anlatabilirsin. Kitaptaki en sevdiğin masalı seç, iki kere oku, sonra kitabı kapat, benim kelimelerimi unut, benim cümlelerimi unut, içindeki masalcıyı serbest bırak, masalı kendi versiyonunda anlatmasına izin ver, kendi hayatından renk ve detaylar ekle.
Bir adımla, bir masalla başlıyor her şey. Masal anlatmak tesir eder ve büyülüdür. Seni uyarmadığımı söyleme, hayatında değişim yaratacak. Ve biliyorum ki bu yolculuğa başlamanın sebebi tam olarak buydu. Sayfayı çevir, kendi hikayeni yarat.”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“Hayata Uygula: Bir Peri Masalı Yaz
Görmezden geldiğin konuların listesini yap, ailenle ya da bir arkadaşınla ilişkinde bahis konusu etmediğin ya da düşünmemeyi tercih ettiğin konuların listesini. Sonra birini seç ve onunla ilgili bir peri masalı yaz. Büyülü karakterler, periler, dinozorlar, prensesler, altın hazineleri olsun; sahneyi uzak bir diyarda kur. Saati on beş dakikaya ayarla ve hikayeni yazmaya başla. Süre bitene kadar durma, hatta kalemini bile kaldırma. Tüm bu on beş dakika boyunca yazdıklarını okuma, üstünü çizme, düzeltme, silme; bunun yerine bırak zihnin kağıda aksın. Bitirdiğinde oku. Alıştırmadan sonra enerjinin nasıl değiştiğini fark et. Tıkanmış enerjinin açığa çıkmasını sağladı mı? Sakinleştirici bir etkisi oldu mu? Keder, neşe, öfke ya da başka bir duyguyu serbest bıraktı mı? Bu konuda yazmanın, üzerinde yarattığı etkiyi fark etmek, onu görmezden gelmenin hayatındaki etkisini anlamana yardım edecektir.”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“Oynama Zamanı: İlhamı Aktar
Şimdi ilham dolu hayatının içine başkalarını davet etme zamanı.
Bugünün oyunu: Kardeşlerini kalplerinin peşinden gitmeye, kendilerine inanmaya, rüyalarının adını koymaya çağıran ilham verici kelimeler yazdığın renkli sticker'lar hazırla. Onları cebinde taşı ve bütün çevreye yapıştır: ilan tahtalarına, sokaklara, evine, arkadaşlarının evine, umumi tuvaletin kapısına... İlham dolu bir hayata öncülük etmesi için inancını bulaştır. Birlikte dünyayı tüketim, konformizm ve rekabetten daha fazlası haline getirebiliriz. Dünyayı harekete geçirebiliriz!”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“Hayali Sıkıca, Planı Hafiçe Tut
Asıl rehberin plan olmadığın, hayal olduğunu unutmadığımız sürece plan yapmak fena değildir. Plan, hakikat yeni yollar önerdiğinde, bizi oynamaya davet ettiğinde bırakmaya hazır olmamız gereken geçici bir stratejidir. Masaldaki talebe bize bir rüyanın kurucusu, dünyadaki değişimin bir yaratıcısı olmanın güzel bir yolunu gösteriyor. Önce hayalini dinle, adını koy, ona inan, önemini bil. Sonra bir adım atmaya cüret et; yardım iste; rüyanı gerçekleştirmek için aracılar bulmak üzere ortamından ayrılmaya hazır ol. Nihayet yol üzerindeyken çevrene karşılık ver, yalnız hareket etmediğimiz bil: Tüm canlı varlıklarla ve evrenle birlikte bir danstasın.
Etkileşimde bulun, bağ kur, başkalarıyla oyna. Masal kahramanlarımız körpe fidanlar alma ve onları tepelerin eteklerine dikme planına bağlı kalsaydı, büyülü bahçeyi asla yaratamayacaktı. Emek ister, cesaret ister, ama aynı zamanda inanç -açık bir kalple hayalinin peşinden gitmek için yola çıktığında yardımın geleceğine olan derin inanç- ister.
Bil ki, amacına ulaşmak için birden fazla yol vardır. Bir amaca ulaşmak için plan yapmak; salt nasıl görüneceği konusundaki tahminimize ve daha önce benzer yerlere gidenlerin anlattıklarına dayanarak, keşfedilmemiş bir ülkenin haritasını çizmek gibidir. Haritanın hatasız olma ihtimali var mı ki! Planların da öyledir. Cebinde dursunlar, sana evinden ayrılma cesaretini verirler. Ama bil ki, bir kez yola çıktın mı doğaçlama yapman gerekecek.”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“Hayata Uygula: Hayret, Şükran ve Aşk Listesi
Sana hayret, şükran ve aşk duygusu veren şeylerin listesini yap; bu listeyi görebileceğin ve ekleme yapabileceğin bir yere as. Sonra onlar okumanın, hatta sadece düşünmenin bile kalbini nasıl açtığını hisset.”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“Oynama Zamanı: Kahve Falına Bak
Fal bakmak, yaratıcılık ve masal anlatıcılığı için mükemmel bir egzersizdir. Bu aynı zamanda bir arkadaşınla bağ kurmak için de harika bir yol. Birini davet et, Türk kahvesi yap ve içtikten sonra birbirinizin kahve fincanını okuyun. Kısa yoldan iyi bilinen sembolleri kullanma (bir kuş görmek, yolculuğa delalet; balık ise para demek). Bunun yerine bırak şiirsel beynin, içindeki masal anlatıcı kontrolü ele alsın; kalbinden konuş. Eminim sezgilerin çalışacak, çok eğleneceksin ve bu bir yaratıcılık şenliğine dönüşecek.”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“Son hiçbir şeydir, yol her şey. (Willa Cather)”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“Hayata Uygula: Bir Hikaye Uydur
İçindeki masalcıyı serbest bırakma zamanı. Haydi, biraz hikaye yazma egzersizi yapalım. Bir dergi aç; sayfalara göz at ve ilginç görünen on resim ve on kelime seç. Bitirdiğinde resimleri ve kelimeleri rastgele bir sıraya koy; akılci bir plan yapmadan, hissederek sıralamaya çalış. Bu bitince kağıt-kalem al, saati on beş dakikaya kur, bu kelimeler ve resimlerden ilhamla yazmaya çalış. Yaratıcılığını kutla; önemli olan, ortaya çıkan son ürün değil, on beş dakikalığına yaratıcı beynine kafesinden çıkması için izin vermem. Bu uygulama yaşantında farklı sonuçlar doğuracak. Yaratıcı beynini ne kadar çok çalıştırırsan sana o kadar çok rehber olur.”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“Hayatın boyunca "teşekkür ederim" tek duan olursa, bu yeterlidir. (Meister Eckhart)”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“Oynama Zamanı: Düş Panosu
Kes-yapıştır zamanı! Kendine bir panoyla, bir yığın eski dergi bul ve kesip yapıştırmaya başla. Düş panonu yaparken zihnindeki beş yıllık planı, yapılacaklar listeni veya kafanda dönüp duran projeleri bir kenara bırak, şimdi mantıklı planlama değil, gönülden düş kurma zamanı. Demek istediğim: makul olmaya çalışma! Belirli görseller arayışına girme. Sayfalarını çevirerek dergiye bak ve seni çağıran her görseli ve her kelimeyi kes. Kalbini dinle, neyin onu attırdığını hisset. Sonra hepsini içini kıpırdatan şekilde panoya yapıştır. Bu oyun, hangi kelime ve görsellerin seni heyecanlandırdığını keşfetmende sana yardım edecek. Bitirdiğinde bak ona ve yarattığın resimde ne gördüğünü, ne hissettiğini birine anlatmak ya da yazmak için zaman ayır.”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“Öylesine canlı hayaller ki bunlar, kendi kurduğumuz fantezilere inanıyoruz, hem de öyle güçlü inanıyoruz ki, dışarı çıkıp onu gerçeğe dönüştürüyoruz. Bu seviyelerde düşlemeye başla, kendini buna inandır; dünyan değişecek.

Hayata Uygula: Gelecekteki Senden Mektup
Kendine aynanın öbür yüzünden bir mektup yaz. Hayalin gerçek oldu. Şu andaki sana yaz ve kendine şimdiki gerçekliğinin içindeki gündelik hayatını anlat.”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“İspatlayacak Bir Şeyin Yok
Sınav bitti; rol yapmayı, notlarınla övünmeyi bırak. Kalbin ve içinde yanan ışık, ihtiyaç duyduğun rehberler olacak. Birçoğumuz bu dünyadaki yolculuğumuza bitmez tükenmez bir sınav serisiyle başladık: Sırasıyla; emeklemek, yürümek ve konuşmak zorundaydık. Erken yada geç gelişim göstermemiz endişeli teşhislerle karşılandı. Sonra okul başladı ve sınav gündelik hale geldi. Bir beceride ustalaştın mı, hemen önüne yenileri kondu. eğitimin içeriği daha önce hiç tanışmadığımız ve bizi hiç tanımayan insanlarca belirlendi. Bir ülkenin tüm çocuklarının aynı becerilere ihtiyacı olduğu kabul edilerek eğitim belli bir standarda oturtuldu.
Hariçten değerlendirme yapılıyor. Çocukların motivasyonu, öğretmenlerini ve ailelerini memnun etmek. Rekabet, gerekli görülüyor. Birçoğumuz için bu yarış profesyonel hayatta da devam ediyor. Bunun sonucu olarak ebeveyn olduğumuzda, çocuklarımızın sisteme girişini izlerken, tekrar aynı hırs döngüsünün içine düşebiliyoruz. Hayat böyle bir şey değil. Hayat aşktır. Hayret etmek, kutlamak, memnun olmak, fark etmek, yardım etmektir hayat. sınavlar, ölçümler, ödüller ve rekabet "limitlerin ötesine geçmek" için bizim yarattığımız sistemlerdir. Ama acaba bunlar da bizi daha iyi bir yere taşımak yerine, aslında odağımızı dağıtıp bizi kalbimizin yolunda çıkarmıyor mu?
Bugün kanıtlayacak hiçbir şeyin yok. Sadece kalbine karşı yükümlüsün. Yavaşla ve dinle. Seni ne yapmaya çağırıyor?”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“Her Yolculuk Bir Adımla Başlar
Her yolculuk bir adımla başlar, ama o ilk adımın kendisi bir karar ve bir ayrılış olduğundan zordur. Rüyalarımızı eyleme dönüştürmek, olanı bırakmayı gerektirir. Bu, değişimin en zor kısmıdır: Bilineni bırakmak. Bulunduğumuz durumun ne kadar rahatsızlık verici olduğu fark etmez; hayatımız ona bağlıymışçasına köprüdeki dilenci gibi bilinene sarılırız. zira onun yerini neyin alacağını bilmiyoruz. rüyalarının peşinden gitmek için bilineni bırakmaktan korkmamalısın. Yolculuk bir adımla başlar; cesaret dolu bir adım, ateş dolu bir adım, ama aynı zamanda hayatta hiçbir şeyin asla gerçekten kaybolmayacağına güvenen bir adım... Sevdiklerimizin yüzlerini, zevk aldığımız bütün tatları, yaşadığımız yerleri onlardan ayrıldığımızda bile içimizde taşırız. Kalbin, içinde kendini her zaman güvende ve sıcak hissettiğin bütün sığınakların toplamıdır. Hayatta seni harekete geçirecek vizyon, yaşadığın bütün ortamlardan sana dokunan, sende kalan güzelliklerle var olur. Tamamen deneyimleyip minnet duyduğun hiçbir şeyi asla kaybedemezsin. O senin içsel tabiatına sonsuza dek kazınır. Hayatına tat verir ve kişisel rüyalarını şekillendirir. Sevdiğin birini ya da bir şeyi asla kaybedemezsin; çünkü aşkın enerjisi onun senin bir parçan yapar. İlk adımını atarken bunu bil ve buna güven.

Hayata Uygula: İçsel Tabiat
Bugün hayatına bak; sevdiğin ve içsel tabiatında belirgin bir iz bırakmış, minnet duyduğun anlar, yerler, deneyimler, insanlar, ilişkiler neler?
Sende silinmeyecek, sevgi dolu bir iz bırakmış olan şeylerin listesini yap.”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“Hayata Uygula: En Çılgın Masalın
Kağıt ve kalem al ve saati on beş dakikaya kur. Durmadan, kalemini kaldırmadan, ne yazdığını tekrar okumadan, silmeden, üzerini çizmeden ya da kendini herhangi bir yol, şekil ve formda sansürlemeden yaz. Senin için mümkün olabileceğine gerçekten inanmadığın, ama çok derinlerde fantezisini kurduğun hayatın hikayesini yaz. Hikaye bugün başlıyor. İnanılmaz başarılı şeylerin senin başına gelmesine izin verebilirsin. Hikayeni en ince detaylarına kadar gözünde canlandır. Zihninin sana senin için fazla çılgın, fazla olasılık dışı, fazla iyi, kesinlikle imkansız olduğunu söylediği her şeyi kağıda yaz. Zaman, mekan, dil, para gibi engelleri önemsemem iznin var. En küçük olasılıklar üzerine bahse gir. Yazdıkların zihnini ne kadar kızdırırsa, ruhunu o kadar özgürleştirir. Senin hikayenin gelmiş geçmiş en uçuk masal olma olasılıklarıyla oyna. İçindeki kahramanın evrim geçirip her şeyin mümkün olduğu uzayda dans etmesine izin ver. Hayallerini daraltan zincirleri kır ve hepsine gülüp geçebilmek için kendini bırak. Bu egzersiz evrendeki birçok olumlu enerjiyi serbest bırakacaktır. Uyarmadın deme.”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“Hayata Uygula: "İşte Bu!" Listesi
Tam sana göre olduğunu düşündüğün şeyler eneler? Bunlar, işler, seyahatler, arkadaşlar, sevgililer, giysiler, düşünceler, kitaplar; tam olarak ve kesinlikle doğru olduğuna inandığın, bağlılık duyacağını bildiğin herkes ve her şey olabilir. Her birini yaz ve detaylara in. Hangi an, bunun sana göre olduğunu açıkça ortaya koydu? Hangi özellikleri sende ona bağlanma isteği uyandırdı? Listedeki her bir unsur senin özünden bir parça taşıyor. eğer kendine, bunları tam sana göre yapan şeylerin ne olduğunu sorarsan, kalbinin gerçekten ne aradığıyla ve özünde kim olduğunla ilgili epey bilgi bulacaksın.”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“Oynama Zamanı: Yabancılarla Sohbet
Yabancılarla başlattığımız konuşmaların özel bir dokusu vardır. Gündemimizin bütünüyle dışında olduklarından kalbe ferahlık verirler. Sadece iki insanın birbirlerinin insanlığıyla tanışması ve bunu kutlaması... Bu hafta yolda karşılaştığın bir insanla bir sohbet başlat. Bu sana çayını getiren bir adam, köpeğini gezdiren yaşlı bir kadın, metrodayken yanında gazete okuyan biri, nehirde balık tutan bir aile, yanındaki masada kahve içen biri olabilir. Çözüm gerçekten meraklı olmakta ve diğer insanları tüm güzellikleriyle görmektedir. Bu masal kahramanı tavrının hayatına getireceklerine şaşırabilirsin.”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“Oynama Zamanı: Çiziktir
Rasgele karalamak, amaç odaklılık durumumuza son vermek için güzel bir alıştırmadır. Kalemin ucunu kağıda koy ve bırak hareket etsin. Bir çizgi çek, sonra bir tane daha, bak bakalım nasıl birleşiyorlar. Tanıdık bir şekil biçimlenebilir ya da biçimlenmez, devam et. Çizgilerinle ilgili meraklanıyorsan, oyunbaz ve neşeli hissediyorsan ve ortaya çıkacak şeyin herhangi bir şey olabilmesine izin verebiliyorsan, o zaman "anın içinde amaçsız olma sanatı" egzersizi yapıyorsun. Tebrikler!

Dağa tırmanırken zirveyi unut, atacağın adıma odaklan. Haydi, bu adımı neşeli, güzel, yaşam dolu, sevecen ve huzurlu atalım ve titreşimin dünyaya yayılmasına izin verelim. Güven bana, bu dönüşüm yaratacak.”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“Somut Sonucu Olmayan Güzel Bir Süreç
Bu masal bize hayata dair bir metafor sunuyor: kuleye girmek doğmak, kuleye tırmanmak da yaşamaktır. Bu metafor, bize yaşamın somut sonuçlardan ibaret olmadığını hatırlatıyor. Biz hayatın sonunun ne olduğunu biliyoruz. Hepimiz, için aynı: ölüm. Dramatik olmak adına söylemiyorum, ölüm üzücü olan taraf değil, dünyadaki deneyimimizin bir parçasıdır. Ben üzücü olanın, yaşamın nihai ürünü olmayan bir süreç olduğunu unutup sonuçlar, hedefler, amaçlar, programlar, beş/on/yirmi yıllık planlar ağına dolanarak, anı dolu dolu yaşamayı unutmamız olduğunu düşünüyorum. Yaşadığın süre zarfında başka süreçleri, başka hayatları, başka hareketleri tetikleyebilirsin, ama sonunda bunların hepsi daima harekettir. Mesele asla sonunda ne elde ettiğinle ilgili değil, yolunda ne kadar güzellik olduğuyla ilgilidir. Başka güzel süreçleri tetiklemenin yolu aldığın zevki inkar etmek, kutsal amaçların uğruna kendine yüklenmek değil, daha çok, dünyaya yayılmasını umduğun enerjiyle anı yüklemektir. eğer bir sonraki adımına bunu koyduysan; barışı, sağlığı sevgiyi, birliği ve mutluluğu tetikleyeceksin.
Bu kuleye her zaman tırmanıyorsun. Geri dönüş yok. Bir daha asla olduğun kişi olmayacaksın. Daimi bir hareket içindesin. asla nereye gittiğini gerçekten bilmiyorsun. bu sebeple şu an atacağın adımın niteliğine odaklan: Neşeli mi, oyunbaz mı, yardımsever mi, huzurlu mu, sevecen mi, yürek açan mı, güzel mi, ilham veriyor mu, hayat veriyor mu? Eğer bunların hiçbiri değilse de sorun yok. Hayat bir süreçtir. Her attığın adımın mükemmel olması gerekmiyor. Sadece kendine bir sonraki adımı nasıl daha tılsımlı hale getirebileceğini sor. Bugüne odaklan. Bugün hayatının niteliği nasıl? Kalbine şarkı söyletiyor mu? Eğer öyleyse kitabı kapat, bir müzik koy ve bunu kutla.”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“Standart Yaşam Tarzını Bırak, Kendi Yolunda Mutluluğa Yürü
Hayatta bizi mutluluğa götürecek hazır bir çözüm, izleyebileceğimiz bir harita, giyebileceğimiz bir gömlek, denenmiş ve doğrulanmış bir yol olduğunu ümit ederiz. Envai çeşit öğretmen kendi metotlarını, "Bana faydası olduysa, size de faydası olacak!" diyerek tanıtır. Bu hiç de doğru değil. Her birimiz ögünüz, yollarımız da öyle. evet, birbirimize ilham verebiliriz ama kopyala-yağıştır, asla! Yolunu, harmanladığın biçrok farklı öğreti ve kendi keşiflerini birlikte örerek şekillendireceksin. Biliyorum, bu kötü bir haber. Hakiki yolumuzu seçmek, başkalarının peşi sıra mutluluk otoyolu izlemekten daha zordur. Bu yüzdendir ki birçoğumuz kendi yolumuzda yürümek yerine, bir şeylerin doğru gitmediğini bile bile, ama yine de sürüyü izleyerek yıllar kaybederiz. Soru şu: Standart bir yaşam tarzı mı istiyorsun yoksa hakiki bir yaşam tarzı mı?
Eğer kendi özgün deneyimini yaşamak istiyorsan, kalbine neyi aradığını sorman gerekir. İyi haber! Doğduğunda sana bir pusula verildi: Neşe.
Onu takip et. o nereye, sen oraya! Peşinden giderken yolunun yön değiştirmesine izin ver. yolun her zaman dümdüz gitmek zorunda değil ki. Bir şey sana neşe verdiğinde daha fazla yap, sana artık neşe vermiyorsa başka bir şey ara. Ha bir de, vazgeçtiklerin için kendini suçlu hissetme ne olur. güven bana, kalabalık bir mutsuzluk otoyolunda kaybolmaktansa, hakiki yolunda merkezlenirsen, dünyaya daha çok katkıda bulunacak, etrafındakilere daha faydalı olacaksın.”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“Hayata Uygula: Kendi Hikayeni Yaz
Kendine, korku ormanından çıkmana ve ötesine geçmene yardımcı olacak yol gösterici hikayeler yaz. Kahramanı olduğun hayatında yaşadığın bazı anları anlatan hikayeler. Bu anları, sanki deneyimlerinin kumsalına dizilmiş taşlar gibi topla ve bir not defterine yaz. Gretel'in kendi yolu boyunca bıraktığı beyaz taşlar gibi, bu hikayeler de sana en karanlık ormanlarda yolunu bulman için yardım edecek. Şunu bil ki ne olursa olsun daima eve dönüş yolunu bulacaksın.
Aşağıdaki fikirleri, seni karanlığın ormanından tekrar ışığa ulaştıracak hikayeleri bulmak için kullan:

1. Değer verdiğin bir projeyi hayata geçirmek için yaşantında yaptığın bir değişimden bahset.
2. İki yol arasında ikileme düştüğün, ama sonunda hedefine giden direkt yolu seçtiğin bir zamandan bahset.
3. Hayatındaki ışığı nasıl besledin? değerinden ödün vermemek için yardım ihtiyaç duyduğun bir andan ve ilhamını kaybetmemek için ne yaptığından bahset.
4. Hayatı bir oyuna dönüştürdüğün bir zamandan bahset.
5. Kendini zayıf hissettiğin bir zamanı hatırla ve buna rağmen yoluna devam etmek için neler yaptığını anlat.
6. Eski inanışlardan, eski yaşam tarzından vazgeçtiğin ve hayatına girecek yeni şeyler için alan yarattığın zamandan bahset.
7. Planlanmamış bir fırsata "evet" dediğin bir zamandan ve bu küçük adımı atmanın hayatını nasıl değiştirdiğinden bahset.
8. Korktuğun şeyin başına geldiği zamanı ve onun nasıl üstesinden geldiğini hatırla.
9. Risk aldığın ya da konfor alanını terk ettiğin bir zamandan bahset.
10. Kimsenin (kendinin bile) yapabileceğini düşünmediği bir şeyi yapmayı başardığın zamandan bahset.”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“Şimdi, dikkatini ver! Çünkü neyi seçip anlatacağın çok önemli. aslında neredeyse gün boyu yaşadıklarımdan daha da önemli. Çünkü ileride sadece anlattıklarını hatırlarsın. Anlatmadığın her şey unutulup yok olacak. Üç gün önce öğle yemeğinde ne yediğini hatırlıyor musun? Eğer hikayenin içine girmediyse bahse girerim silinmiştir.
Hayatının, birbirini takip eden, sihirli anlardan ibaret olması veya bir hayal kırıklığı dizisinden oluşması, gerçeklerden ziyade kendine ve başkalarına anlattığın hikayeye bağlıdır. Yaşamın objektif algısı yoktur. Yalnızca çok kişisel izlenimlerin izi bizde kalır. Bu öznelliği lehimize kullanabilir miyiz? Kesinlikle! Güzelliği, sihri, direnci, metaneti ve dehayı hikayelerimize yedirebiliriz. Ve onları ne kadar çok fark edip, hikayemizde onlardan ne kadar çok bahsedersek, hayatımızda da o kadar çok yer alacaklardır. bir başka deyişle, hayatın mucizelerini ve nimetlerini fark eder ve günün sonunda onları anlatırsan, kendi gücüne inanırsın ve bu da dışarıya çıkıp hayatının macerasını sonuna kadar yaşaman için sana gereken cesareti verir.”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“Hayata Uygula: Kafesinde Çık
Bazı cümleler bizi imkansızlıklar kafesine kapatırken, diğerleri özgürleştiriyor. Aşağıdaki kafesin içine kendini, başaramayan, hayatın koyduğu engellerin üstesindne gelemeyen bir kurban gibi hissettiren cümleler yaz. Hangi cümleler enerjini alıyor? Bunları bu kafese kilitle, sonra da kafesin dışına, sana ne kadar güçlü, bilge ve metanetli olduğunu hatırlatan cümleler yaz. Kendini Hansel'e benzettiğinde, hayat imtihanının korkusuyla kurbanın kafesine kapandığında, cümlelerine tekrar bak ve yüksek sesle seni özgürleştiren cümlelerinden oku.

Hayata Uygula: Yola Çık
Seni konfor alanından çıkaracak şeyler nelerdir? Bir liste yap, sonra çantanı hazırlayıp dışarı, bir maceraya çık. Seni kendi koyduğun sınırların ötesine götürecek günlük bir plan yap.”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“Hayata Uygula: Kuralları Baştan Yaz
Bir liste yap. İnandığın mecburiyetlerini -edinmeliyim, yapmalıyım, ulaşmalıyım, kaçınmalıyım, başarmalıyım-, zihnindeki tüm "meli,malı"ları dinle, süperegonu serbest bırak, kendini ortaya koysun, söylediği her şeyi listele. Hangi kurallarla oynuyorsun?
Hepsini listeledikten sonra, her kural için kendine sor: "Buna ihtiyacım var mı? Beni aşağıya çekiyor mu? Çocukluğundan gelen bir hayli kurala rastlarsan şaşırma. Seni yavaşlatan ve seni başarma potansiyelinden alıkoyan çok dar, çok katı kurallar... Zihnindeki bazı kurallar o kadar gereksiz ve uygulanması imkansız ki, onları hayata geçiremiyorsun. Bunları zihninde tutmak sana daimi bir başarısızlık duygusu veriyor. Bu, değerli enerjini boşa harcamaktan başka bir şey değil aslında. Zihnindeki dolabı boşaltma zamanı. Vazgeçmek istediğin her bir mecburiyeti küçük bir kağıda yaz ve bir kasede yak.”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“Risklere Rağmen Deliğinden Çıkıp Oynamaya Gel
Yolun ne kadar muğlak olduğunu ve bizim ne kadar incitilebilir olduğumuzu düşünürsek, yolumuzda yürümek çok cesaret ister. Korkularımız, sahip olduğumuz her şeyi kaybedebileceğimizi bize sürekli hatırlatır: deprem olması, kansere yakalanmak, yargılanmak, kovulmak, terk edilmek ya da sevdiğimiz birini kaybetmek... Tüm bunlardan kaçabilsek bile kendimizi yapayalnız, daha da kötüsü başkalarına muhtaç durumda, ihtiyarlamış olarak bulabiliriz. Liste kabarık, bizler hassasız ve hayat çok riskli.
Masalımızda fare fiziksel zayıflığından o kadar korkuyor ki, ya saklanıyor ya da şekil değiştirmeye çalışıyor, ama korkmaktan kurtulamıyor. Fiziksel zayıflığa karşı bir korunma yoktur. En sağlam varlık bile ölümlüdür. Fare, ancak gerçeklerden kaçış olmadığını ve zayıflığın bir yaşam deneyimi olduğunu anladığında özgürleşiyor. Tehdit altında olmasına rağmen dolu dolu yaşamayı kabullenmek, onu özgür kılıyor.
Biz de aynıyız. Belirsizliğe karşı kendimizi korumaya çalışırız. Yoksul olmamak için birikim yaparız; ama sonunda paranın yaşantımızda neden olduğu alışkanlıklardan dolayı hala yoksulluktan korktuğumuzu fark ederiz. Hastalıklara karşı detoks yaparız, şekerden kaçınırız, kilometrelerce koşarız; ama hastalık, yaralanmalar ve ölüm yine gelir. Belirsizliğe ve zayıflığa karşı bir korunma yok; çünkü bunlarla yaşamak, bu gezegende öğrenmeye geldiğimiz dersin önemli bir bölümü. Hayatın ne kadar kırılgan olduğunu hissettiğin ve bildiğin halde, yine de onunla dans etmeyi sürdürebilir misin? Kaybetmek, başarısızlık, kazalar, hastalıklar, ölüm... Hayatta bunların hepsi başına gelecek. Unutma, ağaçtaki bir meyve gibisin; daldan düşüp toprağın karanlığına gömülmezsen, büyüyemezsin.”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık

“Epey arkadaşım çocuklarını büyütmek için sıkış tıkış dairelerde hayatlarını geçirdikleri, gürültülü ve kişiliksiz şehirlerden çıkıp daha geniş evlerde yaşayacakları, sessizlik ve ağaçlarla çevrili, uçurtma uçurup domates yetiştirebilecekleri doğaya taşındılar. Böylesi yaşam alanları onların yetişkin ruhları için de daha güvenli, ancak sadece kendileri için bu sıçrayışı yapmazlardı. Yaptılar, çünkü çocuklarına daha güvenli bir ortam sağlayabilmekti dertleri.
Tavsiyem, bu doğal içgüdüyü kendi hayatında bir değişim yaratmak için kullan. Çocuklarını -yani içinde tuttuğun her şey: yaratıcı işler, taze meslekler, uçuk projeler, sanat, çılgın fikirler...- kalbinde birer yeni doğan çocuk gibi tut ve onların ihtiyaçlarına odaklan. Onlara odaklanırsan, seni korkularından kurtarıp özgürleştirirler ve değişim o an başlar.”
― Judith Malika Liberman, Masallarla Yola Çık