Oblomov Quotes

“Onun düşünceleri ve niyetleri bir başka başkasının yardımı olmadan gelişemiyordu. Tıpkı kendiliğinden olup yere düşmeyen elmalar gibi.”
― Ivan Goncharov, Oblomov: Parts One and Two

“Baharda günler uzayınca yine herkes şaşar ve sevinir. Ama bu uzun günlerin ne işlerine yaradığını sorsanız kimse cevap veremez.”
― Ivan Goncharov, Oblomov: Parts One and Two

“İnsan her önüne çıkanı bir hata diye atacak olursa, doğruya ne zaman rastlayacak?”
― Ivan Goncharov, Oblomov: Parts One and Two

“Tutulmuş göz yaşları. Ne fena bu erkeklerin hislerinden utanmaları. Sahte bir gurur. Zekalarından utansalar daha iyi ederler.”
― Ivan Goncharov, Oblomov: Parts One and Two

“Hayatın ideali bir yerde oturmaksa, ne diye insanlar her tarafta demir yolları yapıyor, gemiler işletiyorlar?”
― Ivan Goncharov, Oblomov: Parts One and Two

“Hani bazı gurublar vardır, ufuktaki kızıllıkta sanki atlılar bir prensesi kumlu, dolambaçlı bir yoldan kasvetli bir harabeyi gezmeye götürürler, sonra dört nala bir şatoya dönerler. Orada onları bekleyen bir ihtiyar vardır. İki Gül savaşından bir hikaye anlatır, yemekte bir yaban keçisi yenir, bir genç kız harp çalarak bir ballad söyler. Walter Scott'un hayalimize doldurduğu birçok sahneler ufku doldurur.”
― Ivan Goncharov, Oblomov: Parts One and Two

“Zaten tabiatın vahşisini, heybetlisini ne diye severler bilinmez. Vahşilikten, heybetten ne çıkar? Mesela deniz. Allah eksik etmesin ama bizden uzak olsun daha iyi! İnsana hüzün vermekten başka şeye yaramaz. Baktıkça ağlayacağınız gelir. Bu uçsuz, bucaksız su kitlesi önünde ruh ezilip büzülür, hiç değişmeden, alabildiğine uzayıp giden bu güzel manzarada yorulan göz, dinlenecek bir yer bulamaz.”
― Ivan Goncharov, Oblomov: Parts One and Two

“Oblomov nerede ise ağlayarak kendi kendine: "Ben niçin böyleyim" diye soruyor, başını tekrar battaniyenin altına saklıyordu. "Niçin?". Kendini başkaları gibi yaşamaktan alıkoyan kötü kuvvetin ne olduğunu boşuna aradıktan sonra içini çekti, gözlerini kapadı; ...”
― Ivan Goncharov, Oblomov: Parts One and Two

“Düştüğü ıssız ve vahşi ormandan kurtulup da doğru yola çıkması imkansız görünüyor. Etrafındaki ve ruhundaki orman gittikçe sıklaşıyor, karanlıklaşıyor; dar geçitler kapandıkça kapanıyordu; zekasındaki uyanıklık gittikçe azalıyor ve artık içindeki sönmüş kuvvetleri bir an için uyandırabiliyor. Düşünme ve isteme kudreti çoktan ve belki de ümitsiz olarak felce uğramıştı.”
― Ivan Goncharov, Oblomov: Parts One and Two

“Nerede sanatkarın "gizli göz yaşları"? Sadece kaba, zalim, alaycı bir gülüş!”
― Ivan Goncharov, Oblomov: Parts One and Two

“Ah, yarabbi, hayat bir türlü yakamı bırakmıyor, nereye gitsem peşimde.”
― Ivan Goncharov, Oblomov: Parts One and Two

“Ah yarabbi! Ne budala insanlar var! Evleniyorlar.”
― Ivan Goncharov, Oblomov: Parts One and Two

“Avrupa, hayallerini gerçekleştirmek için kuran insanların memleketidir.”
― Ivan Goncharov, Oblomov: Parts One and Two