Ο Κύκλος Quotes

“Μα για να είσαι άνθρωπος πρέπει να έχεις ένα τραγικό πρόσωπο άδειο, άδεια τραγικά χέρια. Που να πιστέψεις, που θα πας, που θέλεις να πας. Η κάθε θάλασσα είναι σα να γεμίζει πλοία ξαφνικά έτοιμα να φύγουν, φωνές που σε καλούν και νοιώθεις τον εαυτό σου ανίκανο ν' αντισταθεί. Μάταια θα ζητήσεις να κάνεις δικά σου τα τέρατα της φαντασίας σου. Θα σε βασανίζουν πάντα όνειρα που δεν πραγματοποίησες, ταξείδια που δεν έκανες, νύχτες κουρασμένες από ηδονή που δε γνώρισες, δάκρυα που δεν έκλαψες, θάνατοι που σου έμειναν ξένοι, θα σε βασανίζει η πείνα που δεν δοκίμασες, ο Θεός που δεν τον αντίκρυσες και τον καλείς. Μόνος θ' αφίνεις στους τέσσερις ανέμους αυτή την κραυγή και θα είσαι ο κύριος και ο δούλος αυτής της γης που πατάς.”
― Στέλιος Ξεφλούδας, Ο Κύκλος

“Καμμιά λοιπόν νύχτα δεν ήταν διαφορετική απ’ την άλλη. Μοναξιά, τα μάτια μένουν άγρυπνα στο σκοτάδι ως ένα πρωί αδιάφορο, η τρέλλα, η αυτοκτονία, ο τρόμος που παγώνει το αίμα στις φλέβες, η έκταση και το βάρος της σιωπής, οι διαβαθμίσεις της αγωνίας, η ταχύτητα της αναπνοής, η μουσική του κάθε ψιθύρου, η απόχρωση της πιο δυνατής σκιάς, τέλος ένα φανάρι στη γωνιά ενός δρόμου κ’ ένας άνθρωπος που χασμουριέται από κάτου. Κανείς δεν ξαίρει αν αυτός ο άνθρωπος έχασε ή βρήκε το Θεό του, αν είναι ο ουρανός και η κόλαση που φέρνει μέσα του αυτό που τον κάνει να νυστάζει. Υπάρχει ο τραγικός εαυτός μας μόνος ανάμεσα στους ανθρώπους, υπάρχει μέσα σ’ όλους τους ανθρώπους κι’ όλοι οι άνθρωποι μέσα του. Υπάρχει το άπιερο του εαυτού μας και του κόσμου. Στα βρεμένα πεζοδρόμια τα φώτα φρικιούσαν, έτρεμαν. Ο Φίλιππος ένοιωθε τη νύχτα να παγώνει γύρω στ βήματα του. Η νύχτα άλλοτε περνάει ανάμεσα απ’ τη σάρκα σου, κάποτε γλυστράει αθέατη γύρω στα άδεια χέρια σου, ή περιμένει κοντά σου ακίνητη, όπως ένας νεκρός γεμάτη εκατομμύρια φώτα που την ειρωνεύονται.”
― Στέλιος Ξεφλούδας, Ο Κύκλος