Moedervlekken Quotes

“Mijn indruk is helemaal niet dat patiënten alleen maar genezen willen worden, ze willen ergens mee kunnen leven, dat verschilt fundamenteel van genezen.”
― Arnon Grunberg, Moedervlekken

“Op de gang staat nog altijd zijn ex te wachten.
'Je bent er nog?' vraagt hij.
'Je ruikt naar rook,' fluistert ze als hij stilstaat om haar een tweede keer te begroeten en meteen ook een tweede keer afscheid van haar te nemen. Hij had bijna haar hand willen pakken om alles nog eens over te doen. 'Je zou ermee stoppen.'
'Waarom fluister je? Ik ben psychiater, wij roken omdat we anders gek zouden worden en omdat we op die manier tenminste nog één ding gemeen hebben met de meeste patiënten: de sigaret.'
'Ik fluister omdat ik je niet wil beschamen. Altijd dezelfde frasen, dezelfde excuses. Hoe kun je mensen weerhouden van zelfdestructie als je er zelf mee bezig bent?'
'Dat is een paradox,' zegt Kadoke. 'Gezondheid, geestelijke gezondheid houdt in dat je die paradoxen leert aanvaarden, dat je ermee leert leven, met het onvolmaakte, ja degene die jou komt weerhouden van zelfdestructie rookt, is dat nou zo erg?”
― Arnon Grunberg, Moedervlekken

“Je kunt het de mensen niet vragen van je te houden, het is te veel gevraagd. Alleen van je moeder mag je dat vragen.”
― Arnon Grunberg, Moedervlekken

“Het vieze geheimpje van veel depressies. Eigenlijk is er een ander die gepijnigd en gestraft moet worden, maar omdat die ander onvindbaar is of omdat men beschaafd genoeg is om de ander met rust te laten, straft men zichzelf.”
― Arnon Grunberg, Moedervlekken

“Het verdriet is weer terug. Als een stalker staat het altijd weer voor de deur, steeds als je denkt: het is voorgoed verdreven, is het er weer.”
― Arnon Grunberg, Moedervlekken

“Is dat niet de kern van de psychiatrie, dat de patiënt verleid moet worden tot leven, al was het maar omdat psychiaters anders overbodig zouden worden? Elke beroepsgroep creëert zijn eigen perpetuum mobile.”
― Arnon Grunberg, Moedervlekken

“Van zichzelf mag hij er niet zijn, dat hij er toch is komt omdat hij het zijn ouders niet aan kan doen er niet te zijn. Geen liefde kan aan de sensatie er van jezelf niet te mogen zijn een eind maken, daarom moet je er ook niemand mee lastig vallen.”
― Arnon Grunberg, Moedervlekken

“Alles wat je loslaat, alles wat van je wordt afgenomen maakt - doordat je het loslaat, doordat het van je wordt afgenomen - ruimte voor iets nieuws, misschien zelfs iets beters. De melancholie berust dikwijls op een verheerlijking van het verleden die dat verleden helemaal niet verdient. Alleen omdat we het verleden betrekkelijk goed kennen, omdat het ons zo vertrouwd voorkomt, denken we dat we daar thuishoren.”
― Arnon Grunberg, Moedervlekken

“En terwijl Kadoke verwoed bezig is de trainer van zich af te duwen, dringt het tot hem door dat hij niet zeker weet of hij wil laten zien dat hij niet wil sterven. Dat hij niet zeker weet of niet-sterven nu zoveel beter is dan sterven. Dat hij twijfelt of het wel de moeite waard is, dit gevecht, deze hopeloze, enigszins onesthetische dans die men leven noemt, voor iets wat zelfs de trainer alleen maar 'niet-sterven' kan noemen. Alsof dat de bittere waarheid van leven is, dat het uiteindelijk niets anders is dan niet-sterven.”
― Arnon Grunberg, Moedervlekken

“Ik zou of niet meer dood willen of ik zou gewoon willen sterven. Alles wat daartussenin zit vind ik eigenlijk geen oplossing.”
― Arnon Grunberg, Moedervlekken

“De onzekerheid maakt me gek. Alles is onzeker. Er is geen houvast. En daardoor wordt ook het denken onzeker, mijn gedachten zijn een hel. Alleen de dood is zeker. Alleen de dood kan mijn gedachten stopzetten. Daarom wil ik dood. Op dat soort momenten.'
'Het is een illusie te denken dat de dood een oplossing is.'
'Die illusie is op dit soort momenten aangenamer dan het leven.”
― Arnon Grunberg, Moedervlekken

“De man is dood. En als hij echt dood wilde had een gedwongen opname toch niet geholpen, dat is Kadoke's misschien wat fatalistische opvatting; zij die vastbesloten zijn te sterven vinden altijd wel een manier. Hij kan eigenlijk alleen de twijfelaars beschermen, zij die onzeker zijn, die zich nog wel willen bedenken, voor wie de allerergste wanhoop niet meer is dan een fase.”
― Arnon Grunberg, Moedervlekken

“Gerstenfeld somt eerst enkele redenen op waarom het leven in het algemeen niet de moeite waard is geleefd te worden, mensen zijn wolven op twee benen, en gaat dan in op zijn eigen situatie, die niet bijzonder dramatisch is maar die hij kennelijk toch voor uitzichtloos houdt: lusteloosheid en weerzin spelen hem parten.”
― Arnon Grunberg, Moedervlekken

“Hij begint te praten. 'Je moet niet toegeven aan de narcistische reflex om te willen helpen. Zo'n man kan het alleen. Als je hem gaat helpen wordt hij afhankelijk. Je kweekt afhankelijkheid. Je moet hard zijn. Alleen helpen waar het echt niet anders kan en verder laten gaan. De grote vijand van de hulpverlener is de narcistische reflex.”
― Arnon Grunberg, Moedervlekken