Küller ve Kemikler Quotes

“-Benim yurdum neresi Yakup, diyorum. Benim baba ocağım neresi? Küçük şeylerle mutlu olmasını bilirdim eskiden. Yağmur yağar sevinirdim, kış gelir sevinirdim, bahar gelir sevinirdim... Bir çift yeni pabucum olsa, ayaklarımı tutmazdı sevinçten. Akşam olsa sevinirdim Yakup, sabah olsa sevinirdim... Avuç içi kadar, küçücük dünyamda ben öyle mutlu yaşarken kim soktu aklıma uzak denizleri? Sinemaları kim soktu aklıma? Hangi al yanaklı fettan baştan çıkardı beni? Yurdumu yitirdim Yakup. Ruhuma bir sıla yok artık...”
― Ahmet Uluçay, Küller ve Kemikler

“Çalışkan olmak gibi bir kaygım yoktu. Okuduğum ve duyduğum aklımda kalıyordu o kadar. Bir de güzel şiir okurdum bayramlarda. "Bu vatan kara toprağın kara bağrında!" diye bas bas bağırırdım. Dinleyenlerin tüyleri diken diken olurdu, gözleri yaşarırdı. "Nah şuraya yazıyorum, bu oğlan ilerde büyük adam olacak!" derlerdi. Anamın, babamın koltukları kabarırdı. Büyük umutlar bağlarlardı bana. Hepsinin yüzünü kara çıkardım. Sonradan "Nah şuraya yazdıklarına" bakıp bakıp utandılar. Benden olsa olsa senin gibi bir Yakup olurdu. Ve öyle oldu. Ben bir düş çocuğuyum Yakup. Eski bir rüyanın peşine düşmüş, yitirdiğim deniz kabuklarını arıyorum bozkırda...”
― Ahmet Uluçay, Küller ve Kemikler