Burada Gömülüdür - 1. Cilt Quotes

“Gülmek için çok geç artık
Ağlamak içinse erken
Kalakalmışım bir boşlukta
Dostlar ölüp giderken

Karanlık düşünmeme engel
Aydınlık – ama nerde?
Yüreğimde donuyor gözyaşlarım
Erişemeden gözlerime”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Tozutup gidiyor yüreğimi
Anılar, bekleyişler, tasalar
Hayatımda acıdan ve kavgadan başka
Beni anlatacak ne var?”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Damarlarıma yeniden yayıldığını duyuyorum kanımın
İçtenlikle söylüyorum, seviyorum bu hayatı
Ölmek istemiyorum ama ölebilirim şimdi
Varsa ölümümün bu dünyaya bir yararı.”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Alacakaranlık yok artık bu dünyada
Yok bulanık bir deniz
Bir yanda o katiller duruyor çünkü
Öte yanda biz!”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Kendi sularınca boğulan bir denizim ben
Kendi taşlarınca zaptedilen bir kale.

Başımı avuçlarıma alıp sıksam ne olur
Çıkarabilir miyim beynimdeki o kara suyu?
Bir çiçek tarlasına dönüştürebilir miyim
Aylardır önünde durduğum bu dipsiz uçurumu?”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Çözemediğim bir şeyler var hayatımda
Sanki ilk benim duyduğum garip, anlatılmaz duygular
Sürse daha ne kadar sürer bu, bilmiyorum
Ölümü ve hayatı yanyana düşünmesini ne zaman öğrenir çocuklar?”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Nasıl kabullendiysem hayatı
Ölümü de öylece kabulleniyorum artık.”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Beni bir denizin kıyısına bırakın
Bir çakıl taşının içine gömün orada
O zaman ölmüşsem bile ağlamayın

Deyin: – Son türküsü ölümdü!”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Bir nehir denize kavuşuyor düşlerimde
Kanım damarlarımdan sessizce çekiliyor
Bir şeyler sorup, yanıtlıyorum kendi kendime:
– Ölümün olmadığı o ülke nerde?
– Ölümdür, ölümün olmadığı tek ülke!”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Öldü dersin, ölümü uzun bir gülümseyişe dönüştü.”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Bu yüzden kendi içimde dolaşmayı öğrendim şimdi
Sarhoşların bağırtılarını dinlerdim eskiden
Hayatımı düşünüyorum, görüp yaşadığım her şeyi
Sonunda bir yalnızlık duygusu sızıyor yüreğimden”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Şimdi bütün yaşadıklarım karalama kâğıtlarında kaldı.”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“İnsanlar işlerine gider, ben acıya giderim
Bir günde bütün İsalarımı çarmıha gerer
Ve her günümü milat bilip, yekinirim.”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Acı, ağır bir katran gibi yayılınca bedenime
Yüreğime binlerce uçurum eklenir artık
Geriye dönüp de bakmak gelir içimden
Yumruklarımın gökyüzünü dövdüğü, o milattan önceki devirlere
Bana yarınlardan, bana doğacak güneşlerden söz ederler
Ben bugünleri yakıştıramazken kendime.”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Bir nesneye hep yangın öncesinde dokundum
Ve bir insanı, ölümünden az önce tanıdığım çok olmuştur.”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Herkesin dünyasından silah sesleri geliyor
Bütün dünyaları dolaşsam, mezarlıktan başka bir şey göremeyeceğini biliyorum.”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Acının bulantıya doğru aktığı yerlerde
Sana bir kapıyı örtmek, bir tetiği çekmek kalmışken
Gözlerinle sokaklara abanmak niye?”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Acı, takunyalar giyerek yürürdü yüreğimde
Sevincinse tüyden ayakları vardı”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Yıllar yılı karanlık, nemli odalarda yaşadım
Her sabah yüreğime yeni bir uçurum eklemenin kederiyle
Bir göçmen kuştum ki ben, güneyi hiç bulamadım
Uçmak istesem yasakların surları dururdu önümde.”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Nerden başlasam bilmem ki?
Her şeyi anlatmak gelir içimden
Ve sonra çekip gitmek...”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Mutluluk, bir acının bilincine varıp da onu dönüştürmektir
Yaşamın sonsuzluğunda karar kılan bir umuda”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Her ayrılık belki de bir kaçıştır kendimden
Bırakıp gitmelerin durulduğu bir yer yoksa da
Düşlerimde yollar tozar, denizler köpürürken
Artık bu kent de bir ayrıntıdır olsa olsa...”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“O, bir yüzü acıyla,
Bir yüzü sevinçle evli
O ki, bir elinde bıçak,
Bir elinde gül taşır
Yaklaşıyor sandığın yerde
Birdenbire uzaklaşır.”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Aklım bir çağlayanın en devingen yerine benziyor
Hiçbir düşünceyi yakalayamıyorum köpürüp, taşan sözcüklerimle
Beynimi o çağlayanın en dik yerinden fırlatıp atmak mı düşüyor şimdi bana?
Ne aradığımı bilmeden bir şeyler arıyorum şurda burda.
Yok artık ne bir duygu, ne de bir istek
Bedenimin her hücresi sağırlıklarla dolu
Hoşça kal diyorum şimdi, gördüğüm her varlığa.”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Son sözümü söylemek istermişcesine insanlara
İntihara uyanıyorum her uyanışımda.
Yüreğimde hiçbir şey yapamamanın boşluğu ve çok şey yapmanın yorgunluğu var
Günlerce hiç kımıldamadan oturmuş, ya da kendimi duvarlara vurmuş gibiyim.
Hayat karşısında yorgunum artık
Ve zindeyim ölümün mihrabında.”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Dindi türküsü yaralı cırcır böceğinin
Bir yaşam boyu yarasını sözcüklerin ardına sakladı
Sevdi çoğu insanı, tükenircesine sevdi
Çoğu sevgisinde yanıldı”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Paltomun bir cebine ölümü, bir cebine hayatı koydum
Bir cebine sevinci, bir cebine acıyı
Bana gelişini senin, sonra benden kaçışını”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt

“Özleyip de varamadığım her yerden, hemen kaçsam diyorum
Ne aradığımı biliyorum, ne de bulduğumu
Bilmem neresinde yanıldım ben bu hayatın?
Yüreğimi kabartan o sevinç, şimdi sonsuz bir acı oldu.”
― Ahmet Erhan, Burada Gömülüdür - 1. Cilt