The Complete Poems of Michelangelo Quotes

“Ben yüreğimi örs yaptım, hem de körük oldu bağrım,
bende yaktığın alevden iç çekişleri yarattım.”
― Michelangelo Buonarroti, The Complete Poems of Michelangelo

“Ama Aşkım teslim olmaz gerçeğe ve doğruya,
büyülüyor kalbimi yeniden,
ateşli bir umutla diyor ki sanki
sevmek değildir sadece bir insan hâli...”
― Michelangelo Buonarroti, The Complete Poems of Michelangelo

“Donmamız gereken çağda kalbimizde ateş mi var,
bizim hayrımıza buna yasak gelmeli cennetten,
bir kadın için yaman bir arzu duyuyorum ya ben,
gözyaşlarım akıp dursun yaşadığım yıllar kadar.”
― Michelangelo Buonarroti, The Complete Poems of Michelangelo

“N'olur, sorunsuz kalsın senin erdemli isteklerin,
çünkü seni benden ayırıp uzakta tutan o kişi
dehşet duyarak yaşıyor, günah zevkinden de mahrum;
âşıklar arasında en az mutlu olmak diyorum,
bolluktan zorlanıp büyük arzuları engellemek;
ehvenişerdir sefalette yüksek umut beslemek.”
― Michelangelo Buonarroti, The Complete Poems of Michelangelo

“Doğa da yüzden yüze, bir yaştan başka yaşa uzanır,
yol arayıp dururken doruğa ulaşır
senin çehrende,
o sima ilahidir, sonra yaşlanır, yakında yok olacaktır.
Bu yüzden dehşet
güzellikle iç içe,
benim tuhaf yiyeceklere yaman iştahımı arttırıyor,
bir türlü karar veremiyorum, söylemem zor,
hangisi büyük, senin yüzünün verdiği acı mı, mutluluk mu?
bendeki derin zevk mi, yoksa evrenin sonu mu?”
― Michelangelo Buonarroti, The Complete Poems of Michelangelo

“En büyük tadı alır zevki tam ve sağlam bir insan
sanatların ilki olan yontunun eserlerinden,
yarattığı bedenin yüzüyle hareketlerinden,
bal mumu, kil, taştır- ama daha canlı uzuvlardan.
Sonraları acımasız, gaddar ve saldırgan zaman
bozarsa, kırarsa ya da parçalarsa onu tümden,
anımsanır varlığını sürdürmüş heykel eskiden
ve zevkimizi cennette yaşatır hiç unutturmadan.”
― Michelangelo Buonarroti, The Complete Poems of Michelangelo

“Bilmem, hangisi daha az ıstırap veriyor,
ama Aşkım, en çok senin bakışlarından korkuyorum ben,
ne denli geç gelirsen, öldürüyorsun o kadar erken.”
― Michelangelo Buonarroti, The Complete Poems of Michelangelo

“Vakit tükendi Aşkım, yüreğimi yakmana,
hem de benim güzellikten zevk almam ve korkmam için,
işte bu, başlangıcı son saatin,
kim yaklaşmışsa bu sona, yanar harcanmış zamana.”
― Michelangelo Buonarroti, The Complete Poems of Michelangelo

“Hayır, yüz yıllık bir ömür çıkarmıştır tek bir günden,
o tek bir günün içinde her şeyi öğrenip ölen.”
― Michelangelo Buonarroti, The Complete Poems of Michelangelo

“Güzel kadın, kaçtığım acıyla, umduğum sevinçle
tıpkı bunun gibi her şey senin içinde gizlidir,
yücesin, kutsalsın, onlar ölümüne tehlikelidir;
sanatım isteklerini ters çeviriyor bu hâle.”
― Michelangelo Buonarroti, The Complete Poems of Michelangelo

“Ya o asude çehreye
dirlik düzenlik verirse benim çektiğim azap,
beni öldürebilir mi zalim bir ıstırap?”
― Michelangelo Buonarroti, The Complete Poems of Michelangelo

“İşte o merhamet ki bana geliyor senden,
hep senin eşsiz güzelliğinle eş değerde,
cazip yüzünün sonu
gerçekleştirir bunu;
benim tutuşan kalbim kül olacak.”
― Michelangelo Buonarroti, The Complete Poems of Michelangelo

“Ah şu kutlu ışıltılı gözler,
bana bir damla kerem en parlak servetlere değer;
kaybederek öğrenen, nice kazançlar elde eder.”
― Michelangelo Buonarroti, The Complete Poems of Michelangelo

“senin güzel gözlerinle ben huzura kavuştum da,
her kötülükten nefret eden bir ruh vardı onlarda,”
― Michelangelo Buonarroti, The Complete Poems of Michelangelo

“Kupkuru bir ağacı ateş nasıl sararsa
öyle yanayım seni sevmiyorsam derinden,
canımı yitireyim başka bir duygum varsa.
Ve aşkın ruhu senin güzelim gözlerinden
başka güzelliklerle tutuşturursa beni-
öleceksem de- alsın şu gözlerimi benden.
Var gücümle taparak sevmiyorsam ben seni
en mert düşüncelerim mateme bürünsünler
nasıl güçlü ve sadık yaşarlarsa sevgini.”
― Michelangelo Buonarroti, The Complete Poems of Michelangelo

“Doğa bilmez mi? Hikmetinden sual olunmaz;
güzellik verdiğine onca zulüm de verir,
karşıtlar dengelensin diye, ne çok ne de az.
Böylece senin yüzün, tatlılıkla giderir
bende ne denli varsa acı, ıstırap, keder,
onları hafifletip beni pek mutlu eder.”
― Michelangelo Buonarroti, The Complete Poems of Michelangelo

“Demirci, tasarısını harlı bir ateşle ancak
dökerek biçime sokup yaratır güçlü bir eser;
de ki ateş kullanmıyor bir zanaatçı -ne gezer-
altın en yüce değere asla ulaşamayacak.
Anka önce yanmamışsa yeniden yaşamayacak.
Bana gelince ben alev olarak ölürsem eğer,
yeni cana kavuşurum kazanıp yüksek bir değer;
artık acı çekmeksizin varlığım ışıldayacak.
Ben ne kadar mutluyum ki bu anlattığım ateş de,
canevimde bir yer bulup yaratır beni yeniden,
karışmış olsam bile ben ölüler kafilesine,
ateş, doğası gereği, yükseltecektir cennete;
madem ki ben de ateşe dönüşmüştüm çok önceden,
oraya nasıl götürmez beni kendisi giderken.”
― Michelangelo Buonarroti, The Complete Poems of Michelangelo

“Senin güzelim yüzün ki bir bilgi kaynağı bence,
pek bilinmez değerleri ölümlüler tarafından;
bilmek isten, ölmeyi göze almalıdır önce.”
― Michelangelo Buonarroti, The Complete Poems of Michelangelo

“Kendini öldürmesine izin olsa bir insanın,
dünyada can verip de geri dönsün diye cennete,
haklı görülür bunu yapması sadık bir hizmette
perişan ve mutsuz, gına getirerek yaşayanın.
Ama insanoğlu benzeri değildir ki Anka'nın
ayağa kalkıp güneş aydınlığına dönsün tekrar.
Bence eli ayağı hızlı tutmakta ne anlam var?”
― Michelangelo Buonarroti, The Complete Poems of Michelangelo