Gesprekken die je nooit met je vader voert Quotes

Rate this book
Clear rating
Gesprekken die je nooit met je vader voert (Dutch Edition) Gesprekken die je nooit met je vader voert by Annemarie Lekkerkerker
15 ratings, 3.93 average rating, 2 reviews
Open Preview
Gesprekken die je nooit met je vader voert Quotes Showing 1-4 of 4
“Dat grenzen fluïde zijn, geldt ook voor het echte leven. Je kan bij wijze van spreken naakt naast iemand in bed liggen en toch op het laatste moment denken: ik wil niet. Dat mag, je bent niemand iets verschuldigd en je grenzen kunnen altijd veranderen. Natuurlijk, iemand met een zekere verwachting mag daar best even van balen, maar mag dit nooit tegen jou gebruiken of jou erdoor schuldig laten voelen. (…) Grenzen kunnen veranderen, ze staan niet vast. Communicatie is belangrijk. En een misschien is een nee.”
Annemarie Lekkerkerker, Gesprekken die je nooit met je vader voert
“De schaamte die bij seksueel grensoverschrijdend gedrag komt kijken is verschrikkelijk. Je leest het in alle verhalen terug, je ziet het in alle films over dit thema. Vrouwen die zich schamen voor iets wat hún is aangedaan. Het is misschien moeilijk om je daar iets bij voor te stellen, totdat het jezelf overkomt. (…) Je voelt je aangetast, je lichaam is op een verkeerde manier gebruikt en daar schaam je je dan voor, hoe onlogisch dat ook is.”
Annemarie Lekkerkerker, Gesprekken die je nooit met je vader voert
“(…) want als je iemand leuk vindt en er gebeurt met die persoon iets op seksueel vlak, dan zou dat toch automatisch fijn moeten zijn? Dan ís dat toch leuk? Een redenatie waarvan ik inmiddels weet dat ze te kort door de bocht is. Je denkt dat je er oké mee bent totdat het zich ongevraagd blijft afspelen in je hoofd. Nachten lang lag ik wakker. Mijn lichaam ging trillen en mijn hart ging sneller kloppen als ik eraan terugdacht.”
Annemarie Lekkerkerker, Gesprekken die je nooit met je vader voert
“Als een vriendin met dit verhaal bij me was gekomen, had ik de grensoverschrijding herkend en haar ongetwijfeld gesteund. Maar bij mezelf kon ik moeilijk begrip opbrengen, noch de grensoverschrijding herkennen en erkennen. Ík had het tenslotte laten gebeuren.”
Annemarie Lekkerkerker, Gesprekken die je nooit met je vader voert