Un homme qui dort Quotes

“It is on a day like this one,
a little later a little earlier
that you descover without surprise
that something is wrong
that you don't know how to live
and you will never know”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“Tu n'as rien appris, sinon que la solitude n'apprend rien, que l'indifférence n'apprend rien: c'était un leurre, une illusion fascinante et piégée. Tu étais seul et voilà tout et tu voulais te protéger: qu'entre le monde et toi les ponts soient à jamais coupés. Mais tu es si peu de chose et le monde est un si grand mot: tu n'as jamais fait qu'errer dans une grande ville, que longer sur quelques kilomètres des façades, des devantures, des parcs et des quais.
L'indifférence est inutile. Tu peux vouloir ou ne pas vouloir, qu'importe! Faire ou ne pas faire une partie de billard électrique, quelqu'un, de toute façon, glissera une pièce de vingt centimes dans la fente de l'appareil. Tu peux croire qu'à manger chaque jour le même repas tu accomplis un geste décisif. Mais ton refus est inutile. Ta neutralité ne veut rien dire. Ton inertie est aussi vaine que ta colère.”
― Georges Perec, Un Homme qui dort

“Tu as tout à apprendre, tout ce qui ne s'apprend pas: la solitude, l'indifférence, la patience, le silence. Tu dois te déshabituer de tout: d'aller à la rencontre de ceux que si longtemps tu as côtoyés, de prendre tes repas, tes cafés à la place que chaque jour d'autres ont retenue pour toi, ont parfois défendue pour toi, de traîner dans la complicité fade des amitiés qui n'en finissent pas de se survivre, dans la rancoeur opportuniste et lâche des liaisons qui s'effilochent.”
― Georges Perec, Un Homme qui dort

“Kayıtsızlık dili geçersiz kılıyor,işaretleri anlaşılmaz hale getiriyor.Sabırlısın ama beklemiyorsun, özgürsün ama seçmiyorsun,müsaitsin ama hiçbir şey seni harekete geçirmiyor. Hiçbir şey istemiyor,hiçbir şey talep etmiyor, hiçbir şeyi dayatmıyorsun.Hiç dinlemeden duyuyor,hiç bakmadan görüyorsun.”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“Maintenant tu n'as plus de refuges. Tu as peur, tu attends que tout s'arrête, la pluie, les heures, le flot des voitures, la vie, les hommes, le monde, que tout s'écroule, les murailles, les tours, les planchers et les plafonds; que les hommes et les femmes, les vieillards et les enfants, les chiens, les chevaux, les oiseaux, un à un, tombent à terre, paralysés, pestiférés, épileptiques; que le marbre s'effrite, que le bois se pulvérise, que les maisons s'abattent en silence, que les pluies diluviennes dissolvent les peintures, disjoignent les chevilles des armoires centenaires, déchiquettent les tissus, fassent fondre l'encre des journaux; q'un feu sans flammes ronge les marches des escaliers; que les rues s'effondrent en leur exact milieu, découvrant le labyrinthe béant des égouts; que la rouille et la brume envahissent la ville.”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“Bir şeyler kırılıyordu, bir şeyler kırıldı. Kendini-nasıl demeli?-dayanıklı hissetmiyorsun artık: Sana bugüne kadar güç veren-öyle sanıyordun, öyle sanıyorsun-,yüreğini ısıtan şey, varoluş duygun,neredeyse önemli olduğun duygusu, dünyaya bağlanma,dünyada kalma duygusu eksikliğini hissettirmeye başlıyor.”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“Non. Tu n'es plus le maître anonyme du monde, celui sur qui l'histoire n'avait pas de prise, celui qui ne sentait pas la pluie tomber, qui ne voyait pas la nuit venir.Tu n'es plus l'inaccessible, le limpide, le transparent. Tu as peur, tu attends. Tu attends, place Clichy, que la pluie cesse de tomber.”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“This is your life. This is yours. You can establish an exact inventory of your meager fortune, the precise balance sheet of your first quarter-century. You are twenty-five years old, you have twenty-nine teeth, three shirts and eight socks, a few books you no longer read, a few records you no longer play. You do not want to remember anything else, be it your family or your studies, your friends and lovers, or your holidays and plans. You traveled and you brought nothing back from your travels. Here you sit, and you want only to wait, just to wait until there is nothing left to wait for: for night to fall and the passing hours to chime, for the days to slip away and the memories to fade.”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“It is on a day like this one, a little later, a little earlier, that you discover, without surprise, that something is wrong, that, without mincing words, you don’t know how to live, that you will never know.”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“insanlardan nefret ettiğin anlamına gelmez bu, ne diye onlardan nefret edesin ki? ne diye kendinden nefret edesin ki? keşke insan türüne ait olmak, o dayanılmaz ve sağır edici gürültüyü de beraberinde getirmeseydi; keşke hayvanlar aleminden çıkıp aşılan o birkaç gülünç adımın bedeli, sözcüklerin, büyük tasarıların, büyük atılımların o dinmek bilmeyen hazımsızlığı olmasaydı! karşı karşıya getirilebilen başparmaklara, iki ayak üstünde duruşa, omuzlar üzerinde başın yarım dönüşüne fazla ağır bir bedel bu. yaşam denen bu kazan, bu fırın, bu ızgara, bu milyarlarca uyarı, kışkırtma, tembih, coşkunluk, bu bitmek bilmeyen baskı ortamı, bu sonsuz üretme, ezme, yutma, engelleri aşma, durmadan ve yeniden baştan başlama makinesi, senin değersiz varoluşunun her gününü, her saatini yönetmek isteyen bu yumuşak dehşet.”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“Parfois, tu rêves que le sommeil est une morte lente qui te gagne, une anestésie douce et terrible à la fois, une nécrose heureuse : le froid monte le long de tes jambes, le long de tes bras, monte lentement, t'engourdit, t'annihile.
Ton orteil est une montagne lointaine, ta jambe un fleuve, ta joue est ton oreiller, tu loges tout entier dans ton pouce, tu fonds, tu coules comme du sable, comme du mercure.”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“Какво чудно творение е човекът! Може да духа в шепите си, за да си стопли ръцете, както и да духа в супата си, за да я охлади.”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“Te t'es arrêté à parler et seul le silence t'a répondu. Mais ces mots, ces milliers, ces millions de mots qui se sont arrêtés dans ta gorge, les mots sans suite, les cris de joie, les mots d'amour, les rires idiots, quand donc les retrouveras-tu?

Maintenant tu vis dans le terreur du silence. Mais n'es-tu pas le plus silencieux de tous?”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“Sen bir aylak, bir uyurgezersin, bir istiridyesin. Tanımlar saatlere, günlere göre değişiyor ama taşıdıkları anlam az çok belli: Yaşamanın, harekete geçmenin, bir şey yapmanın pek sana göre olmadığını hissediyorsun; sadece sürüp gitmek istiyorsun, sadece bekleyişi ve unutuşu istiyorsun.”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“Önceden düşünülmüş bir hareket değil bu, bir hareket de değil zaten, bir hareket yokluğu, yapmadığın bir hareket,yapmaktan kaçındığın hareketler.”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“Uzunca bir süre kendine sığınaklar kurup yıktın: düzen ya da eylemsizlik, başıboş sürüklenme ya da uyku, geceleyin devriye gezmeler, yansız anlar,gölgelerin ve ışıkların kaçışı.Daha uzun bir süre kendine yalan söylemeyi,kendini sersemleştirmeyi,kendi oyununa gelmeyi sürdürebilirsin belki.Ama oyun bitti,büyük şenlik,ertelenmiş yaşamın yalancı sarhoşluğu bitti.Dünya yerinden kıpırdamadı ve sen değişmedin. Kayıtsızlık seni farklı kılmadı.”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“Ölümün için her şey çoktan hazır: Seni öldürecek top güllesi çok uzun zaman önceden eritilip döküldü, tabutunun peşinden ağlayacak olan kadınlar çoktan tutuldu.”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“Ne kimseyi görme, ne konuşma, düşünme, dışarı çıkma, yerinden kımıldama isteği duyuyorsun.”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“Estás solo, y al estar solo, no has de mirar nunca la hora, no has de contar nunca los minutos. No has de abrir de nuevo tu correo febrilmente, no has de seguir decepcionado si sólo encuentras en él un prospecto invitándote a adquirir por la módica suma de setenta y siete francos los tesoros del arte occidental o una vajilla de postre con tus iniciales grabadas. Has de olvidarte de esperar, de emprender, de tener éxito, de perseverar. Te dejas llevar, y eso te resulta casi fácil.”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“Duyarsız değil, yansız.”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“No, you are not the nameless master of the world, the one on whom history had lost its hold, the one who no longer felt the rain falling, who did not see the approach of night. You are no longer the inaccessible, the limpid, the transparent one. You are afraid, you are waiting. You are waiting, on Place Clichy, for the rain to stop falling.”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“El tiempo que vela todo, ha dado la solución a tu pesar.
El tiempo, que conoce la respuesta, ha seguido transcurriendo.
En un día como éste, algo más tarde o más temprano, todo vuelve a empezar, todo empieza , todo continúa.
Deja de hablar como un hombre que sueña.”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“You have learned nothing, except that solitude teaches you nothing, except that indifference teaches you nothing: It was a lure, it was a mesmerizing illusion that concealed a pitfall. You were alone and that is all there is to it and you wanted to protect yourself; you wanted to burn the bridges between you and the world once and for all. But you are such a negligible speck, and the world is such a big word: all you ever did was to drift around a city, to walk a few kilometers past façades, shopfronts, parks, and embankments.”
― Georges Perec, Un homme qui dort de Georges Perec

“Yirmi beş yaşındasın ve yirmi dokuz dişin, üç gömleğin, sekiz çorabın, artık okumadığın birkaç kitabın, artık dinlemediğin birkaç plağın var. Başka şeyleri hatırlamayı canın hiç çekmiyor: ne aileni, ne öğrenimini, ne aşklarını, ne dostlarını, ne tatillerini, ne de tasarılarını. Yolculuklara çıktın ve dönüşte yanında hiçbir şey getirmedin. Oturuyor ve beklemek istiyorsun sadece, bekleyecek bir şey kalmayana kadar beklemek: Gece olsun, saatler vursun, günler geçip gitsin, anılar silikleşsin.”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“Time, which sees to everything, has provided the solution,
despite yourself.
Time, that knows the answer, has continued to flow.
It is on a day like this one, a little later, a little earlier,
that everything starts again,
that everything starts,
that everything continues”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“Tu n'est pas mort et la mort même ne saurait te délivrer...”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“Ils t'identifient, ils te reconnaissent. Ils ne savent pas que ces simples saluts, ces seuls sourire, ces signes de tête indifférents sont tous ce qui chaque jour te sauve.”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“You are a man of leisure, a sleepwalker, a mollusc. The definitions vary according to the hour of the day, or the day of the week, but the meaning remains clear enough: you do not really feel cut out for living, for doing, for making; you want only to go on, to go on waiting, and to forget.

Such an outlook on life is generally not much appreciated in modern times: all around you, all your life, you have seen the esteem in which action is held, and grand designs, and enthusiasm: man straining forward, man with his gaze fixed on the horizon, man looking straight ahead. A clear gaze, a purposeful chin, a confident swagger, stomach held in. Staying power, initiative, strokes of brilliance, success: all of these things map out the too transparent path of a too exemplary existence, constitute the sacrosanct images of the struggle for life. The white lies, the comforting illusions of all those who are running on the spot, sinking deeper into the mire, the lost illusions of the thousands left on society's scrap heap, those who arrived too late, those who put their suitcase down on the pavement and sat on it to wipe their brow. But you no longer need excuses, regrets, nostalgia. You reject nothing, you refuse nothing. You have ceased going forward, but that is because you weren't going forward anyway, you're not setting off again, you have arrived, you can see no reason to go any further.”
― Georges Perec, Un homme qui dort

“Indifference is futile. It really does not matter whether you wish or you do not wish. You can play pinball or not play pinball, someone, in any case, will come along and slip a twenty centime coin into the slot. You can believe, if you want, that by eating the same meal every day you are making a decisive gesture. But your refusal is futile. Your neutrality is meaningless. Your inertia is just as vain as your anger.”
― Georges Perec, Un homme qui dort de Georges Perec

“Indifference dissolves language and scrambles the signs. You are patient and you are not waiting, you are free and you do not choose, you are available and nothing arouses your enthusiasm. You ask for nothing. You demand nothing, you make no impositions. You hear without ever listening, you see without ever looking: the cracks in the ceilings, in the floorboards, the patterns in the tiling, the lines around your eyes, the trees, the water, the stones, the cars passing in the street, the clouds that form... cloud shapes in the sky.”
― Georges Perec, Un homme qui dort de Georges Perec