A Parish Chronicle Quotes

“Að lokum spurði ég konuna að því sem mörgum hefur þótt nokkuð sérkennilegt í þessari sögu, af hverju hún hefði aldrei brotið sér mola af þessum pottbrauðshleif sem hún hélt í hendinni á þessu langa ferðalagi nótt og dag yfir fjöll og firnindi. Svona brauð sem vegur sex pund ætti að endast manni í nesti heila viku eða jafnvel hálfan mánuð, og lengur ef vel er á haldið. Mikið var konan undrandi á þeim fjarstæðum sem gátu runnið upp úr þessu piltkorni; lá við það fyki í hana: maður étur nú líklega ekki það sem manni er trúað fyrir barnið gott. Var þér þá sama hvort þú lifðir eða dóst, bara að brauðið kæmist af, spyr ofangreindur mjólk- og blekberi. Því sem manni er trúað fyrir, því er manni trúað fyrir, segir þá konan. Spurning: Getur maður aldrei orðið of húsbóndahollur? Konan spyr á móti: getur nokkur nokkurntíma verið nokkrum trúr nema sjálfum sér?”
― Halldór Laxness, Innansveitarkronika

“Áður fyrr voru engin verk kölluð sóðaleg nema þau sem unnin voru án vandvirkni af kæringarlausum verkamanni og lýstu handbragði skussa og ómennis.”
― Halldór Laxness, Innansveitarkronika

“Að lokum spurði ég konuna að því sem mörgum hefur þótt nokkuð sérkennilegt í þessari sögu, af hverju hún hefði aldrei brotið sér mola af þessum pottbrauðshleif sem hún hélt í hendinni á þessu langa ferðalagi nótt og dag yfir fjöll og firnindi. Svona brauð sem vegur sex pund ætti að endast manni í nesti heila viku eða jafnvel hálfan mánuð, og lengur ef vel er á haldið. Mikið var konan undrandi á þeim fjarstæðum sem gátu runnið upp úr þessu piltkorni; lá við það fyki í hana: maður étur nú líklega ekki það sem manni er trúað fyrir barnið gott. Var þér þá sama hvort þú lifðir eða dóst, bara að brauðið kæmist af, spyr ofangreindur mjólk- og blekberi. Því sem manni er trúað fyrir, því er manni trúað fyrir, segir þá konan. Spurning: Getur maður aldrei orðið of húsbóndahollur? Konan spyr á móti: getur nokkur nokkurntíma verið nokkrum trúr nema sjálfum sér? Varðstu samt”
― Halldór Laxness, Innansveitarkronika

“Því hefur verið haldið fram að Íslendingar beygi sig lítt fyrir skynsamlegum rökum, fjármunarökum varla heldur, og þó enn síður fyrir rökum trúarinnar, en leysi vandræði sín með því að stunda orðhengilshátt og deila um tittlingaskít sem ekki kemur málinu við; en verði skelfingu lostnir og setji hljóða hvenær sem komið er að kjarna máls.”
― Halldór Laxness, Innansveitarkronika