Malak Quotes

“Een pistool is een pistool. Zelfs als er geen pistool is, is er een pistool.”
― Erik Wouters, Malak

“Een eigen huis hier in België, is dat huis dan mijn 'thuis'?
Wil ik dat wel?
Ik heb hier geen vrienden of vriendinnen zoals ik die in Gaza had. Nog niet?
Wordt een eigen huis ooit thuis? Zonder mijn familie uit Gaza?”
― Erik Wouters, Malak

“Als de zon eindelijk onder is en je mag eten, is dat vaak heel gezellig. Die vastenmaaltijd noemen we de iftar. We eten, samen met familie of vrienden.
Maar de ramadan is veel meer dan dat. De ramadan is de heilige maand voor moslims, een maand van verdraagzaamheid, samenhorigheid en houden van elkaar. Dat vind ik mooi.”
― Erik Wouters, Malak

“11 mei 2021

Morgen is het Eid al-Fitr, het einde van de ramadan.
Ik zal blij zijn als de vasten afgelopen is. Niets eten of drinken van zonsopgang tot zonsondergang...
Ik hoef de ramadan niet te volgen, maar ik doe het wel. Baba en mama ook, en Hossein, maar die heeft het niet lang volgehouden
Waarom ik de ramadan volg? Ik weet het niet precies. Het is gewoon zo, mijn cultuur. Waarom eet jij paaseitjes?”
― Erik Wouters, Malak

“Ik vind dat een heel mooi woord, 'moedertaal'. Nederlands is niet mijn moedertaal, en zal het ook nooit zijn. Hoe goed ik die taal ook leer, ik zal, denk ik, nooit meer leven in een land waar mijn moedertaal wordt gesproken. En dat doet pijn...”
― Erik Wouters, Malak

“Ik vertelde dat taal me boeit, en dat ik niet wist waarom. Maar na wat er vandaag op school gebeurd is, weet ik heel zeker waarom taal zo belangrijk voor me is.

We hadden les van een nieuwe leraar en moesten onszelf aan hem voorstellen. Toen het mijn beurt was, zei ik: 'Dag allemaal, ik ben Malak Habroundahman. Ik woon al vijf maanden in België. Ik heb twee broers en een zusje. Ik ben geboren in Gaza, Palestina.
'Israël, onderbrak de leraar me. 'Je bent geboren in Israël. Gaza is Israël. Palestina is geen erkende staat.'

Ik werd boos. 'Palestina is mijn land! U weet niet wat Israël met mijn land doet! U weet niet waarom wij uit mijn land moesten vluchten!' Ik werd bozer en bozer en struikelde over mijn woorden. 'En van u mag ik daar niet over praten? Als mijn verhaal u niet boeit, dan ga ik gewoon slapen tijdens uw les.'

De andere leerlingen reageerden nauwelijks. Ook de leerkracht zweeg.
Na een tijdje zei hij: 'Zeg buiten wat je wilt, maar hier in de les telt alleen de waarheid: Gaza is Israël.'

Toen was ik mijn Nederlands kwijt. Ik wilde zo veel zeggen, over dat ik mijn baba drie jaar niet gezien had, over de bombardementen, over de voortdurende angst, over dat ik me hier niet thuis voel, over hoe erg ik mijn sido mis, en Alaa ... Maar ik kon niet meer spreken.
Daarom is taal zo belangrijk voor mij. Ik wil kunnen spreken, ook als ik boos ben, heel erg boos.”
― Erik Wouters, Malak

“Ik vertelde dat taal me boeit, en dat ik niet wist waarom. Maar na wat er vandaag op school gebeurd is, weet ik heel zeker waarom taal zo belangrijk voor me is.

We hadden les van een nieuwe leraar en moesten onszelf aan hem voorstellen. Toen het mijn beurt was, zei ik: 'Dag allemaal, ik ben Malak Habroundahman. Ik woon al vijf maanden in België. Ik heb twee broers en een zusje. Ik ben geboren in Gaza, Palestina.
'Israël, onderbrak de leraar me. 'Je bent geboren in Israël. Gaza is Israël. Palestina is geen erkende staat.

Ik werd boos. 'Palestina is mijn land! U weet niet wat Israël met mijn land doet! U weet niet waarom wij uit mijn land moesten vluchten!' Ik werd bozer en bozer en struikelde over mijn woor-den. 'En van u mag ik daar niet over praten? Als mijn verhaal u niet boeit, dan ga ik gewoon slapen tijdens uw les.

De andere leerlingen reageerden nauwelijks. Ook de leerkracht zweeg.

Na een tijdje zei hij: 'Zeg buiten wat je wilt, maar hier in de les telt alleen de waarheid: Gaza is Israël.

Toen was ik mijn Nederlands kwijt. Ik wilde zo veel zeggen, over dat ik mijn baba drie jaar niet gezien had, over de bombardementen, over de voortdurende angst, over dat ik me hier niet thuis voel, over hoe erg ik mijn sido mis, en Alaa ... Maar ik kon niet meer spreken.
Daarom is taal zo belangrijk voor mij. Ik wil kunnen spreken, ook als ik boos ben, heel erg boos.”
― Erik Wouters, Malak

“Net zoals thuis, denk ik. Maar dan schiet het door mijn hoofd en hart: wat is thuis? Ben ik hier thuis? Zo voelt het niet. Nog niet...”
― Erik Wouters, Malak

“We rijden naar de grenspost bij Rafah.
We horen onze namen afroepen en moeten daarna in de bus gaan zitten die door het niemandsland naar de grens met Egypte rijdt.
'Dag sido.'
'Dag engel.'
Ik besefte niet dat ik mijn opa heel lang niet terug zou zien.
Nu, achteraf, bedenk ik dat mijn sido dat wel besefte, maar dat hij het niet liet merken om het afscheid voor ons niet nog moeilijker te maken. Lieve sido ...
Ik kom zeker terug, dacht ik.”
― Erik Wouters, Malak

“Het is zomer. We vieren Eid al-Fitr, het Suikerfeest, zonder baba.
Het is de eerste keer dat ik me echt eenzaam voel in mijn ei-gen land. Niet alleen omdat baba er niet is. Ik weet dat hij veilig is in België en daar een nieuw en beter leven voor ons zoekt.

Ik voel me eenzaam omdat ik voel en zie dat mama verdrietig is en omdat ze er niet over praat.
Ik voel me eenzaam omdat mijn broers, en zeker de kleine Yasmina, uitkijken naar het Suikerfeest. Soms denk ik dat zij baba niet missen, maar ik weet dat het geen echt feest zal zijn zonder hem.”
― Erik Wouters, Malak

“Ik zal mijn land nooit meer zien, het mooiste land ter wereld als je geen rekening houdt met de kapotgeschoten huizen en de platgebrande olijfbomen. Ik zal nooit meer met mijn auto over deze weg rijden. Ik zal mijn ouders nooit meer zien.”
― Erik Wouters, Malak

“Gaza is de grootste gevangenis ter wereld.”
― Erik Wouters, Malak

“Ik ben Nader, de vader van Malak, en ik moet vergeten.

Malak wil niet vergeten, ze wil weten. Weten hoe het voor mij was in december 2015. Hoe het was om als een dief in de nacht te vertrekken.”
― Erik Wouters, Malak

“Je vader is voor lange tijd weg. Hij zoekt een nieuw land voor ons. Een veilig land.'
Ik begrijp er niks van.
'Gaan wij naar een nieuw land? Volgende week? Volgende maand?'
Mama schudt haar hoofd.
'Nee, Malak, misschien volgend jaar. Insjallah.”
― Erik Wouters, Malak

“Mijn vader rookt veel. Heel veel.
'Je rookt te veel', zeg ik tegen hem. 'Je rookt je nog dood.' 'Ik ga nooit dood,' antwoordt hij.”
― Erik Wouters, Malak

“Ik ben Malak. Malak is Arabisch en betekent 'engel'.”
― Erik Wouters, Malak

“Ik ben twintig nu. Ik wil blij zijn en genieten van het leven. Maar hoe kan ik gelukkig zijn terwijl mijn land vermoord wordt? Zelfs als je niet dood bent, zoals ik, ben je het als Palestijn wel, vanbinnen. Dus praat me niet over vrede die geen vrede is.”
― Erik Wouters, Malak

“Praat me niet over vrede. Praat me niet over vrede als die vrede betekent dat er een openluchtgevangenis bestaat waarin meer dan twee miljoen mensen opgesloten zitten. Een gevangenis zonder zuiver drinkwater, met onvoldoende voedsel, met te weinig brandstof om de ziekenhuizen draaiende te houden. Praat me niet over vrede als te vroeg geboren kinderen sterven omdat er niet genoeg elektriciteit is voor de couveuses. Als mensen met kanker alle hoop op genezing ontzegd wordt omdat hun therapie moet worden stopgezet. Als elke tien minuten een kind gedood wordt in Gaza. Praat me niet over vrede als mensen tientallen jaren lang, zelfs in zogenaamde vredestijd, uit hun huizen verdreven werden en worden.”
― Erik Wouters, Malak