Yırtıcı Kuşlar Zamanı Quotes

“Millet birbirine sarılmayı unuttu, birbirinin gözünün içine muhabbetle bakmayı, birbirlerine sevgi duymayı, saygı duymayı. İnsanlar insan olmayı unuttu. Ne güzel konuştu bu akşam Zekiye Hanım. Hani şu yağmurla ilgili 'Dünya kendini temizliyor' demişti ya. Gerçekten de bu kadar kötülük, bu kadar pislik, bu kadar sahtekârlık, bu kadar kabalık ancak yeni bir tufanla ortadan kalkar. Eskisinden çok daha güçlü, çok daha acımasız, çok daha yıkıcı, her şeyi silip süpüren bir tufanla. Ne olacak, kaç kere yıkıldı bu dünya, kaç kere kuruldu, yeniden kurulur. Ama belki insanlar akıllanırlar.”
― Ahmet Ümit, Yırtıcı Kuşlar Zamanı

“Elbette kâbuslarımızın gerçekliği tartışmalıdır. Üstelik sadece başımızdan geçenler rüyamıza girmez, bilinçaltımız çarpıcı anılarla değil yaşama ihtimalimiz olan olaylarla da karartır uykumuzu.”
― Ahmet Ümit, Yırtıcı Kuşlar Zamanı

“Yağmur yağıyordu; seyrelmeden, yavaşlamadan, hiç ara vermeden külrengi gökyüzünden dökülen sonsuz bir ırmak gibi İstanbul'a yağmur yağıyordu. Görkemini kaybetmiş saraylara, hükmünü yitirmiş tapınaklara, her gün biraz daha küçülen parklara, her gün biraz daha azalan ağaçlara, her gün biraz daha kirlenen denize, her gün biraz daha çoğalan şekilsiz binalara, her gün, her gece sıkış tepiş bu binalara sığınmış insanlara, bu kadar ihanete, bu kadar alçaklığa, bu kadar yağmaya rağmen güzelliğini hâlâ koruyan bu kadim kente yağmur yağıyordu.”
― Ahmet Ümit, Yırtıcı Kuşlar Zamanı

“Doktor Nevres'in sözleri çınlandı kulaklarımda. Unutmak belki iyileştirir ama aynı zamanda aptallaştırır diye geçirdim içimden gülümseyerek...”
― Ahmet Ümit, Yırtıcı Kuşlar Zamanı

“Son derece kendinden emin görünmesine rağmen içini bir tedirginlik kaplamıştı. Çünkü bu ülkede herkesin bir açığı vardı, çünkü bu ülkede herkes devletten korkardı.”
― Ahmet Ümit, Yırtıcı Kuşlar Zamanı

“Dünyanın en medeni ülkesinde bile böyle bir topluluk olması imkânsızdır. İnsanların olduğu her yerde az ya da çok bir anlaşmazlık yaşanır, mutlaka bir didişme, mutlaka bir bela vardır.”
― Ahmet Ümit, Yırtıcı Kuşlar Zamanı

“Kibarlığın ne yeri ne de sırasıydı; ben de defalarca uyandırmıştım gece yarıları onu. Çünkü cinayet işlemenin belli bir saati yoktu, çünkü katiller, öldürmek için bizim mesaiye başlamamızı beklemezlerdi, çünkü vahşet zamansızdı.”
― Ahmet Ümit, Yırtıcı Kuşlar Zamanı