Pechstrook Quotes

“Verdriet nestelt zich in je en kleeft zich vast aan de binnenkant. Het neemt daar zijn tijd voor. Het wordt een tweede huid die algauw te strak zit, ze past je niet. Een te nauw zittend kledingstuk. Verdriet lijkt altijd te klein gekocht. Maar je leert ermee leven. Je lichaam past zich eraan aan. Je leert jezelf verplaatsen, na verloop van tijd maakt verdriet deel uit van elke beweging, van elke ademtocht die je uitblaast, van elke herinnering die je in je draagt. Verdriet gaat in je wonen. Het is maar beter zo'n huisgenoot te verwelkomen”
― Kris Van Steenberge, Pechstrook

“Ze harkte - misschien is dat nog het beste woord. Ze harkte in de ochtend bij het ontbijt tussen de kruimels op het bord, ze harkte voor haar kleerkast en vond alleen maar dingen waarin ze zichzelf te dik of te oud vond, ze harkte tussen de ouders bij de schoolpoort wanneer ze Raphaël naar zijn juf Lise bracht, ze harkte... maar niet tussen de bloemperken. Ze harkte om niet te hoeven spitten, niet te hoeven graven, niet te hoeven snoeien. Niet te stekken, niet te planten, niet te zaaien. Ze harkte doelloos in het leven en vergat het onkruid dat in haar begon te woekeren. Harken was vluchten.”
― Kris Van Steenberge, Pechstrook