Rimbaud Quotes

“The Poet, therefore, is truly the thief of fire.”
― Arthur Rimbaud, Rimbaud: Poems

“Anımsayabildiğim kadarıyla, eskiden, bir şölendi yaşantım açtığı tüm çiçeklerin, tüm şarapların aktığı.
Bir akşam Güzelliği dizlerime oturttum. - Ve acı buldum onu. - Sövdüm.
Kaçtım. Ey büyücü kadınlar, ey mutsuzluk, ey kin, size emanet edildi hazinem. Her insancıl umudu usumdan silip atmayı başardım. Boğazlamak için onu yırtıcı bir hayvan sessizliğiyle her kıvanca saldırdım.
Cellatları çağırdım ölürken tüfeklerinin dipçiğini dişlemek için. Afetleri çağırdım kumla, kanla boğulmak için. Tek tanrımdı mutsuzluk. Çamurlara uzandım. Suç güneşinde kurulandım. Deliliğe yaman bir oyun oynadım.
Budalanın o korkunç gülüşünü taşıdı bana ilkyaz.
Ve son falso'mu da yapmak üzereyken, iştahım belki de yeniden kabartabilecek olan eski şölenin anahtarını aramaya düşündüm.
İyiliktir bu anahtar. - Belki düş görmüştüm, bu düşünce onu gösteriyor.”
― Arthur Rimbaud, Rimbaud: Poems

“Elveda buralara, gideceğiz neresi olursa olsun. Biz gönüllü askerler, acımasız felsefemiz olacak; bilim uğruna bilgisiz, rahat uğruna ezilmiş; kıkırdamak sürüp giden bir dünya için. ...”
― Arthur Rimbaud, Rimbaud: Poems

“Bir ambarda tanıdım dünyayı, on iki yaşında kapatıldığım; sergiledim insanlık güldürüsünü.”
― Arthur Rimbaud, Rimbaud: Poems

“Nedir ki benim hiçliğim, sizi bekleyen uyuşukluk yanında?”
― Arthur Rimbaud, Rimbaud: Poems

“Hiçbir şeye gülmek istemiyorum:
Bırakın, bu mutsuzluğum özgür olsun.”
― Arthur Rimbaud, Rimbaud: Poems

“Ey Çobanların Ecesi!
İçki sun, bak seni gözlüyorlar,
Akıt dudaklarına bengisu,
Öğlen denizini özlüyorlar.”
― Arthur Rimbaud, Rimbaud: Poems

“Kahverengi bir salon, cila ve meyve kokan,
Kurulmuş koca iskemleye tıkınıyordum;
Bir Belçika yemeği, buyursun canı çeken,
Yeter ki karnım doysun, aldırmayıp yiyordum.

Rahattım -oh ne güzel çalar saatin sesi-
Derken, mutfak açıldı, sürünmüş, sürmelenmiş,
Kılık kıyafetine ise biraz boş vermiş,
Yanaştı cilvelenip aşevi hizmetçisi.

İstediği tatlı bir öpücüktü sanırım
Belçikalı kızları bakışından tanırım,
Fazla çatal kaşıkları masadan topladı,

Dudak büktü gülerek bir çocuk yüzle bana:
Bastırıp parmağını şeftali yanağına,
"Buramı üşütmüşüm, dokunsan anlarsın" dedi.”
― Arthur Rimbaud, Rimbaud: Poems

“İnsaf! onun akranı yalnız bu çocuklardı”
― Arthur Rimbaud, Rimbaud: Poems

“...
- Bir Tanrı var sunakların çiçekli örtüsüne,
Buhurdanlara, büyük altın kadehlere gülen;
Bir Tanrı var duaların beşiğinde uyuyan
...”
― Arthur Rimbaud, Rimbaud: Poems

“...
- Derken, bir akşam üstü o tatlı mektup gelir!...

- Bu güzel akşamı artık kutlamak gerek,
- Girersin bir kahveye gelsin bira, içkiler...
- On yedi yaşlarında gelgeç oluyor yürek
Yeşil ıhlamurların altı dünyaya değer.”
― Arthur Rimbaud, Rimbaud: Poems

“...
Çarpıyor, nasıl iştahla
Yırtık giysiler altında
Beş çocuk yürek.

Toplanmışlar kuşluk vaktinde,
Kırağı, çiyler içinde
Yoksul İsalar.
...”
― Arthur Rimbaud, Rimbaud: Poems

“Sen ey solgun Ofelya, kar gibi güzel!
Sulara gelin oldun ergen çağlarda!
...
- Ve diyor ki Ozan: Aydın gecelerde
Ofelyam çiçekler devşiriyorsun;
Hep böyle yüz ak geliğinle suda
Dalgalar beşiğini sallayıp dursun.”
― Arthur Rimbaud, Rimbaud: Poems

“... -Yücelsin diye erkek,
Yükselebilsin diye sonsuz seviye erkek,
Toprağımız, mayamız Kadın sararıp soldu,
Zincirlere vurulup Tanrıya sunak oldu.
"Kadın mıyım, neyim ben, çoktan unuttum" diyor.
Bu iğrenç rezilliğe kargalar bile gülüyor
-Ey tatlı, yüce Venüs, n'olur bizi bağışla!”
― Arthur Rimbaud, Rimbaud: Poems

“-Gökler neden dilsizdir, uzay içinde ne var?
Ve neden kumlar gibi kaynaşıyor yıldızlar?
Yükselsek, hep yükselsek göklere, doruklarda
Çoban'a rastlar mıydık korkunç sonsuzluklarda
İnsan yığınlarını sürüler gibi güden?”
― Arthur Rimbaud, Rimbaud: Poems

“- Eskiden temiz, tatlı, güçlü bir İnsan vardı.
...
- İnsan üzgün ve çirkin. Giysiler, sanıyorum
Çıplaklığını değil, saflığını örtüyor
...”
― Arthur Rimbaud, Rimbaud: Poems

“Yakınlarından geçersek vekillerimiz hemen
Burunlarını tıkar biz yollarda yürürken.
Bir şey yokmuş korkacak (!)... - süngülerinden başka -
Ve işler yolundaymış (!) - bütün bunlar palavra -”
― Arthur Rimbaud, Rimbaud: Poems

“Anlayamazsın Hazret! Umut sarhoşuyduk biz
...”
― Arthur Rimbaud, Rimbaud: Poems