Post voor mevrouw Bromley Quotes
Post voor mevrouw Bromley
by
Stefan Brijs4,442 ratings, 3.95 average rating, 275 reviews
Post voor mevrouw Bromley Quotes
Showing 1-3 of 3
“Aanvankelijk had ik epische gedicht veel te snel willen lezen, gretig en onachtzaam, op dezelfde wijze als ik romans las. Maar op een bepaald ogenblik had ik me deze woorden van mijn vorige leraar Engels herinnerd, meneer Barnwell, die me had geleerd dat het er niet om ging wat en hoeveel ik had gelezen, maar hoe ik het had gelezen.
'Een slechte lezer is als iemand die in een bos wandelt zonder de bomen te zien.”
― Post voor mevrouw Bromley
'Een slechte lezer is als iemand die in een bos wandelt zonder de bomen te zien.”
― Post voor mevrouw Bromley
“Patterson, in deze oorlog moet je blij zijn met het geringste teken van schoonheid, probeerde de luitenant me te overtuigen. Anders kun je er net zo goed de brui aan geven.”
― Post voor mevrouw Bromley
― Post voor mevrouw Bromley
“Kijk eens aan, een merelnest, riep hij opgetogen uit. En dat hier in dit hellegat.
Hij draaide zich om. In zijn hand had hij een komvormig nest van gedroogd gras, mos en modder. Er lagen twee eitjes in. Hij haalde er een uit en hield het in het licht om te bestuderen. Het was groenig van kleur met bruine vlekken.
De perfectie hiervan, John, zie je dit?
Ik zag vooral de gloed in zijn ogen, dezelfde als toen hij in het bos van Souchez het blauwe bloempje van Vinca minor had ontdekt. Hij had toen gezegd dat het geringste teken van schoonheid houvast kon bieden in deze tijden van oorlog. Intussen had ik genoeg gezien om deze uitspraak naar waarde te schatten en spontaan welde er een vers bij me op.
Wat schoon is, blijft ons eeuwig bij, zei ik hardop.”
― Post voor mevrouw Bromley
Hij draaide zich om. In zijn hand had hij een komvormig nest van gedroogd gras, mos en modder. Er lagen twee eitjes in. Hij haalde er een uit en hield het in het licht om te bestuderen. Het was groenig van kleur met bruine vlekken.
De perfectie hiervan, John, zie je dit?
Ik zag vooral de gloed in zijn ogen, dezelfde als toen hij in het bos van Souchez het blauwe bloempje van Vinca minor had ontdekt. Hij had toen gezegd dat het geringste teken van schoonheid houvast kon bieden in deze tijden van oorlog. Intussen had ik genoeg gezien om deze uitspraak naar waarde te schatten en spontaan welde er een vers bij me op.
Wat schoon is, blijft ons eeuwig bij, zei ik hardop.”
― Post voor mevrouw Bromley
