Jurnal 2. Cilt Quotes

“Acı, hassasiyetini kabuklaştırıyor insanın. Ölmek galiba bu. Ayrılığa alışmış gibiyim. Tevekkül, teslimiyet. Ve heyecanların gün geçtikçe kararan pırıltısı. Alışkanlıkların insanı pestile çeviren çarkı. Artık yanarak değil tüterek yaşıyorum. Nemli bir tomar gibi. Kanatlarım her gün bir parça daha ağırlaşıyor. Galiba ihtiyarlıyorum.”
― Cemil Meriç, Jurnal 2. Cilt: 1966-83

“Seni ben keşfettim, seni ben yarattım, seni ben mühürledim. O mührü ancak ölüm çözebilir. Yazdıklarımı okumuyor musun? Benimsin diye bağırıyorum sana, seninim diye bağırıyorum. Dünyada tek kadın var, tek erkek var dememiş miydin? Dememiş miydim?”
― Cemil Meriç, Jurnal 2. Cilt: 1966-83

“Neler çektiğimi anlatamam. Verdiğim sözden dönmemek için harcadığım gayretle birkaç Himalaya'yı devirebilirdim.”
― Cemil Meriç, Jurnal 2. Cilt: 1966-83

“İnanmayan insanın, sevemeyen insanın, acıyamayan, kızamayan insanın köpek leşinden farkı yok.”
― Cemil Meriç, Jurnal 2. Cilt: 1966-83

“Kuruyan bir deniz gibiyim bazan. Yıldızları sönmüş bir gök gibiyim. İncilerimi sokakta dağıttım. Kendimi öylesine verdim ki sana, kelimeler beni terkettiler.”
― Cemil Meriç, Jurnal 2. Cilt: 1966-83

“Seni kayıtlı şartlı sevdiğimi söylüyorsun. Hanımefendi, türk dilinde iddianızın cevabı, 'halt ediyorsunuz'dur.”
― Cemil Meriç, Jurnal 2. Cilt: 1966-83

“Dış dünyayla münasebetlerim bir fahişeninkine benziyordu. Hissetmeden veriyordum kendimi. Yaşamadan veriyordum.”
― Cemil Meriç, Jurnal 2. Cilt: 1966-83

“Acı hafızayı çatlatıyor. Ve buharlaşıyor hatıralar.”
― Cemil Meriç, Jurnal 2. Cilt: 1966-83

“Biliyorsunuz ki zindanıma bahar getiren mektuplarınız.”
― Cemil Meriç, Jurnal 2. Cilt: 1966-83