The Secret Garden Quotes

Rate this book
Clear rating
The  Secret Garden The Secret Garden by Frances Hodgson Burnett
3 ratings, 3.33 average rating, 0 reviews
The Secret Garden Quotes Showing 1-6 of 6
“I am going to make the scientific experiment of trying to get some and put it in myself and make it push and draw me and make me strong. I don't know how to do it, but I think that if you keep thinking about it and calling it perhaps it will come.”
Frances Hodgson Burnett, The Secret Garden
“He had not meant to be a bad father, but he had not felt like a father at all.”
Frances Hodgson Burnett, The Secret Garden
“And it was like that with Colin when he first saw and heard and felt the springtime inside the four high walls of a hidden garden. That afternoon the whole world seemed to devote itself to being perfect and radiantly beautiful and kind to one boy.”
Frances Hodgson Burnett, The Secret Garden
“To her surprise, the surly, old, weather-beaten face actually changed its expression: a slow smile spread over it, and the gardener looked quite different. It made her think that it was curious how much nicer a person looked when he smiled. She had not thought of it before.”
Frances Hodgson Burnett, The Secret Garden
“This one was a knowin' one an' he knew he was lonely.”
Frances Hodgson Burnett, The Secret Garden
tags: lonely
“Hayatın en tuhaf yanlarından biri, kimi zaman insanların sonsuza dek yaşayacaklarından oldukça emin olmalarıdır. İnsan bunu bazen içine işleyen muhteşem bir şafak vakti kalkıp dışarı çıktığında, yalnız başına öylece durup kafasını geriye iyice atarak yukarı baktığında, Doğu'nun insanı neredeyse haykıracak hale getirdiği ve binlerce binlerce binlerce yıldır her sabah olduğu gibi güneşin doğuşunun o tuhaf, değişmeyen görkemi karşısında kalbinin duracak gibi olduğu ana kadar solgun gökyüzünün yavaşça değişip kızarışını, bilinmeyen nice olağanüstü şeyin meydana gelişini seyrettiğinde fark eder. Bunu bir an için hisseder. Kimi zaman da bir korulukta gün batarken bir başına durup dalların altından ve arasından süzülen gizemli, altın rengi, koyu dinginlik onun duymak için çabaladığı ama kolayca duyamadığı bir şeyi yavaşça tekrar tekrar söyler gibi olduğunda hisseder bunu. Sonra bazen geceleyin milyonlarca yıldızın durup onu seyrettiği koyu maviliğin muazzam sessizliğinde bundan emin olur; kimi zaman uzaklardan gelen bir müzik sesi bunu gerçek kılar, kimi zaman da birinin gözlerindeki bakış.”
Frances Hodgson Burnett, The Secret Garden