yürüme Quotes

“Kişi bir 'kendine-dönüş' sürecini başlatma girişiminde
bulunduğunda, unutmamalı ki, aynı süreç bir kendini yitirme noktasıyla sonuçlanabilir.

Kişi kendini ararken kendini hep yitirme tehlikesi altında
bulan varlıktır - ya da, ters taraftan
kişi, kendisini, hep yitirme tehlikesi altındayken
arayan varlıktır.

Kişiyi kişi yapan, kendisine 'sahip olması',
ya da, sanki yoğun bir çabalama sonucu,
kendisini bulması değildir - kendisini aramasıdır;
bu arama edimini de sürekli kılabilmesidir.

Kişi sürekli bir aramadır
- ya da bir aramanın sürekliliği..

Kişi 'arayış'tır.”
― Oruç Aruoba, yürüme

“Hep, olmamız gerektiğini düşündüğümüz kendimiz ile
— hep biraz “şaşarak” — olmakta olduğumuzu
gördüğümüz kendimiz arasındaki aykırılık, sanki,
orası burası delik bir şemsiyeyle sağanak altına
çıkmışız gibi bir etki bırakır üzerimizde.”
― Oruç Aruoba, yürüme

“Kişiyi yapan, bilinçtir;
ama kişi bilinçle yaşayamaz
—onunla, ancak, ölür...”
― Oruç Aruoba, yürüme

“Kişi, işi olmayandır.

Her insan birşeylerle uğraşır; bir 'uğraşı'sı vardır: çoğunlukla toplumsal yolla edinilmiş alışkanlıklar sonucu, ya da toplumun koyduğu gereklerden dolayı, karşılığında birşeyler -haz ya da güç- almak için, 'çalışır' her insan.

Kişi de çalışır; ama onun çalıştığı, toplumda -toplumla- belirlenmiş bir iş değildir:-

Kişi, kendi işinde çalışır; yani,
kendi kendisi
olma işinde
- kişinin uğraşısı,
kendisidir.

Kendi işi olan işine toplumda bir yer bulamadığından dolayı da, kişi, çoğunlukla, işsizdir.

Kişi işsizdir...”
― Oruç Aruoba, yürüme

“Yeri yalnız kendi yeri,
yolu yalnız kendi yolu
olan kişi, ne yerinde ne yolunda,
başka kişilere rastlamayacaktır.
- rastladıkları da, hep, onun
ne yerini ne yolunu anlayanlar
olacaktır.”
― Oruç Aruoba, yürüme

“Öfkemiz kördür
- en çok da ayna karşısında...”
― Oruç Aruoba, yürüme

“Kişi kendi yerini bir kez yitirmeyegörsün -
artık, her yer, girip çıkabileceği
-çıkmak üzere girebileceği -
bir yer haline gelir.”
― Oruç Aruoba, yürüme

“Başka tutsaklıklardan kaçmak için yaptıkları, kişiyi öyle bir duruma getirebilir ki, kendi kişi olma koşulları onu en sıkı tutsaklığa yöneltir: kendi kendisinin tutsağı olmaya...
Kişi, başkalarının tutsağı olmaktan kurtulurken,
kendi kendisine tutsak düşer - kişi, hep, tutsaktır :
başkalarının, ya da, kendisinin...”
― Oruç Aruoba, yürüme