Gerçekte Güneş doğarken bizi yatağımızdan kalkmaya zorlamaz, yalnızca kalkmaya çağırır, gece karanlığının bizi uykuya çağırışı gibi. Demek, doğa olaylarının özgürlüğümüz üstünde ancak anlık, dolaylı bir etkisi vardır: Böylece ruh, kendini kimi zaman sevginin, kimi zaman nefretin, kimi zaman öfkenin ve çeşitli tutkuların itilerine kaptırsa da, insan yine bu tutkuların kölesi olmak ya da onlara kafa tutmak yetisinden yoksun değildir. Bütün sapkınlıklar, kıtlıklar, savaşlar sık sık insan topluluklarını belalara sokuyorsa, bunun nedeni insanların cinsel güdülerini dizginleyecek, aklın gösterdiği yoldan gidecek yerde, akla aykırı davranmalarıdır.
Büyük değişmeyi Adem babamızın işlediği o günaha yormakla yetinen Hristiyanları mutlu sayıyorlar, kıskanıyorlar onları. Onlara göre babalardan çocuklara miras olarak günahları değil, günahlarının cezası kalıyor. Oysa, asıl çocukların günahlarının cezasını, üreme kurallarına uymayan ve çocuklarının eğitimine önem vermeyen babaların çekmesi gerekir.
Güneş Kentlilere göre, aşağı yaratıkları oluşturan iki fiziksel öge vardır: Biri erkek öge: Güneş; öbürü de dişi öge: Dünya. Hava, gökyüzünün saf olmayan kısmıdır. Ateş, Güneş'ten gelmiştir. Deniz dünyanın teri, ya da bağrındaki nesnelerin yanıp erimesinden oluşan bir sıvıdır. Su, ayrıca, havayla toprağı birleştirir, tıpkı bedenle ruhu birleştiren kan gibi. Dünya, kocaman bir hayvandır: İnsan onun bağrında yaşar, tıpkı biz insanların karnında yaşayan kurtlar gibi.
