Acımak Quotes

“Hayat böyleydi. İnsanlar ayrı ayrı yollara dağılırlardı...
Bu bir talih ,tesadüf meselesiydi. Niçinini, nasılını sormak beyhudeydi.”
― Reşat Nuri Güntekin, Acımak

“Ben zannediyordum ki ömürlerimizin teknesini istediğimiz sahile götürmek için yalnızca onun dümenini ele almak kâfidir... Şimdi anlıyorum ki değilmiş... Yollar görünmez kayalarla doluyumuş.. Onlara çarpmamak lazımmış... Daha fenası gizli cereyanlar varmış ki insan onlara kapıldığı zaman yolun değiştiğini, gittikçe uzaklaştığını farketmezmiş... Tâ ki kendisini başka sahillere düşmüş görünceye kadar...”
― Reşat Nuri Güntekin, Acımak

“Uğranılan haksızlıklara ve hakaretlere koyun gibi tahammül etmemek insanlığın başlangıcıdır evlat.”
― Reşat Nuri Güntekin, Acımak

“Benim için sevmek bir başka insanın vücudundan ruhundan bir parça hükmüne girmek onunla beraber gülüp ağlamak ıstıraplarını paylaşmak demekti.”
― Reşat Nuri Güntekin, Acımak

“İnsan sevindirmek ne güzel bir şeydir, demişti, bazen küçük bir iyilik ölünceye kadar hayır ile yâd edilmenize vesile olur.”
― Reşat Nuri Güntekin, Acımak

“Memleketin ancak okuyup yazmakla kurtulacağına inananlardanım.”
― Reşat Nuri Güntekin, Acımak

“Kitaplardan başını kaldırmıyor, kimse ile ahbap olmuyordu. Kendi yaşında çocuklara mahsus olan neşelerden, hüzünlerden, hoppalıklardan onda eser yoktu, yaşlı başlı bir insan gibiydi. Kalbi bütün sevgilere, ümitlere kapanmıştı.”
― Reşat Nuri Güntekin, Acımak

“Bir köşede kendimi unutturmaktan, başımı dinlemekten başka bir şey istemiyorum.”
― Reşat Nuri Güntekin, Acımak

“İstanbul öyle bir hale gelmiş ki, sokakta kaldırımların üstünde yatıp açlıktan ölsen, 'Acep insan açlığından nasıl ölürmüş, hele bir seyredelim!' diye etrafına bir yığın ahali birikecek...”
― Reşat Nuri Güntekin, Acımak

“Allahaısmarladık İstanbul! Sağ ol, var ol, fakat benden uzak ol!”
― Reşat Nuri Güntekin, Acımak

“İstinat noktaları yavaş yavaş aşınan, sonra günün birinde en ehemmiyetsiz bir sarsıntı ile birdenbire göçen binalara benzedim.”
― Reşat Nuri Güntekin, Acımak

“Bununla beraber benim için şöyle bir teselli noktası da yok değil; mağlûbum, fakat düşmanla göğüs göğüse çarpıştıktan, son kurşunu attıktan sonra yere serilen bir asker gibi mağlûbum.”
― Reşat Nuri Güntekin, Acımak