The Wyrd of Willowmere Quotes

“Ik weet het weer... Glenlyon. De laird van Lyndsay. Prinses Alice. Já!' Nick deed een stap naar voren, zijn gezicht stond opgetogen. 'Het komt allemaal terug... eindelijk!'
En toen dook Claire in zijn armen die zich voor haar hadden geopend en haar vasthielden.”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“De waarheid is dat William Macfarlane vond dat hij schuldig was aan Alice' dood, ook al kon hij er nog zo weinig aan doen.
- Leo”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Het was wel mijn schuld dat je bent verdronken. Ik wist het van de heksenjagers en ik had moeten raden dat ze achter het bestaan van je huisgeest waren gekomen en je kwaad zouden gaan doen. Ik was niet op tijd... ik had vroeger moeten komen. Beter mijn best moeten doen... Ik heb gezworen dat ik je nooit in de steek zou laten, maar dat heb ik wel gedaan.' - Nick
In haar hoofd weergalmde een andere stem van eeuwen geleden. 'Mijn Alice, ik zal je nooit in de steek laten. Dat beloof ik je.'
'Will?' Claire stikte bijna. 'Wíll?”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Het is geen luipaard, het is een cheeta. Het is Charlie. Mijn cheeta... mijn huischeeta... Ik heb vreselijk gehuild toen hij wegging.' - Nick
'De echte cheeta is bij je weggegaan. Maar de geest, de daemon die hem naar je toe heeft gebracht, gaat nooit weg. De daemon is je beste vriend.' - Claire”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Ze weten het. Die daemondingen. Ze weten hoe ik dieren haat... Dat luipaard. Ik heb er jaren nachtmerries van gehad. Vroeger hield ik van dieren. Zij hielden ervan... pap en mam. Ze wijdden hun leven aan de bescherming van dieren tegen stropers. Na hun dood deed elk dier me aan hen denken.' - Nick
'Ik denk dat ik dat net zo voel. Maar je weet dat het niet de schuld was van dat luipaard.' - Claire”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Alice Ramsay. Ik weet nu weer wat er is gebeurd, in elk geval een beetje. Op een of andere manier... was haar dood mijn schuld - ik heb haar dat aangedaan.' Hij liet zijn tranen nu de vrije loop. 'Dat is het enige wat ik weet. Van de rest kan ik me niet veel herinneren. Het is mijn schuld dat dit allemaal is gebeurd.'
- Nick”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Trotseer ze, Bloem-Alice-Claire. Bied weerstand aan hun overheersing. Daar ben je sterk genoeg voor. Je bent altijd een rebel geweest, altijd op zoek naar verklaringen waar anderen de dingen klakkeloos accepteerden... Je hebt nooit toegegeven, liefje, je bent nooit met de kudde meegehobbeld.
- Al”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Het wordt steeds curieuzer! Nou, mijn lieve Alice, wat fijn dat ik je nu eindelijk eens kan ontmoeten.
- Al”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Hallo, miss Norton. Wat enig om je weer te ontmoeten.'
- Klaus”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Als een jongen ooit een "luie, spottende wenkbrauw" naar me optrekt, breek ik zijn neus.
- Claire”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Dus wees maar blij dat je een weirdo bent, Claire, jouw wyrd. Daarom ben je jíj.
- Zilverhavik”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Ik heb geen erfgenamen. Ik wil graag dat jij Willowmere erft, Claire. Het is verschrikkelijk duur om te onderhouden, maar met het geld van oom Al kun je het nog een hele tijd volhouden. Dat krijg je natuurlijk ook... Tenslotte, lieve Alice, moeten we het wel in de familie houden.
- Myra”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Eh, pap? Dat over lemmings, dat is een misverstand. Ze gooien zich helemaal niet over de kliffen de oceaan in.
- Claire”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Misschien meer geluk in je volgende incarnatie, Mamba, dacht ze.”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Jij bent echt anders. Je zit als het ware in je eigen wereldje opgesloten en bekijkt ons vanaf de zijlijn maar je raakt er nooit echt bij betrokken. Je lijkt wel zo'n antropoloog die ons als een primitieve stam bestudeert. Daar krijgen mensen de kriebels van.
- Donna (tegen Claire)”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Kwaak!
- Mimi”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Nu gaat het midwinterfestival over liefde en vrede op aarde, ook al haalt dat niets uit, maar om de een of andere reden draait het altijd uit op uitbundig feesten, drinken en het leegplunderen van onze creditcards...
- Ron (Claire's vader)”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Perfecte gastheren. Vehikels die je kunt gebruiken en waaraan je plezier kunt beleven, en dan weg kunt gooien. De weggooimaatschappij breidt zich uiteindelijk tot de mens zelf uit. Daar streeft Phobetor naar, een wereld waar de mens niet meer is dan een lege huls. Waar daemonen oppermachtig zijn en de volledige zeggenschap hebben over jullie aarde.
- Leo”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere

“Aan de andere kant van de tafel sloeg de papegaai krijsend met zijn vleugels en slingerde een stroom vloekwoorden naar de kat.”
― Alison Baird, The Wyrd of Willowmere